Home / archiefcentraal / spijkerschrift twistende muzieksmaak

spijkerschrift twistende muzieksmaak

‘Boem, boem,boem.’ Een strakke beat klinkt door ons huis. Kopjes rammelen in de kasten. ‘Trrrrrrr… rrrrr…’ Onwillig stuiter ik naar de keuken om het serviesgoed in bedwang te houden. “Hé, mam! Hij doet het goed of niet dan!?” schreeuwt zoonlief zijn complimenten over de zojuist aangeschafte stereotoren, via Marktplaats. “Hebben de buren al geklaagd?” Met een glimlach van oor tot oor loopt hij weer naar boven. Daar waar het hardcore het behang van de muur doet rollen. Ik ben blij dat het buiten zo mistig is. Nu weet niemand waar het geluid vandaan komt.

Ik had vroeger een grappig klein platendraaiertje, waar best veel geluid uit kwam. En Culture Club was toen een van mijn favorieten. Gezien het koosnaampje: opgeschilderde lawaaipapegaai, viel deze ook niet echt in de smaak bij de rest van het gezin. Wat dat betreft hadden mijn ouders geluk dat ik van, in vergelijking met mijn zoon, best beschaafde muziek hield. De decibellen schoten af en toe door, maar de boxen droegen niet zo’n harde bas. En we woonden buitenaf, dat scheelde ook.

Hardcore heet de trend van mijn zoon. Happy Hardcore. Blij wordt ik er niet van. Begrijpen doe ik het ook niet helemaal, maar hij vindt het helemaal geweldig. De stereotoren staat te ronken en te bonken in zijn kamer. Het arme apparaat weet niet wat hem overkomt, sinds er enkele ruige muziekstukken zijn gedownload. Ik had zoonlief nog enkele mellow-suggesties gedaan, uit de tijd dat ik actief was op de dansvloer. “Dat is behoorlijk uit, mam. Eigenlijk is dat gewoon oud.” Tja, daar kun je het dan meedoen.

Gelukkig kan ik mijn hart ophalen bij Radio 2 met de Top2000. En moet daarbij gelijk denken aan wat mijn vader vroeger zei: “Wacht maar als jij onze leeftijd krijgt, dan leer je goede muziek wel te waarderen.” Hij heeft gelijk gekregen, want de muziek waar ik graag naar luister zijn de hits uit de jaren zeventig, tachtig en een beetje negentig. Mijn vader vertelde onlangs dat die lawaaipapegaai hem eigenlijk ook wel bekoorde. Er is dus nog hoop voor de muzieksmaak van zoonlief en mij. Boem, boem, boem.

Lees ook

Rustpunt De lange Pier geopend in Lettele

LETTELE – Aan de Butersdijk in Lettele is sinds mei dit jaar een nieuw rustpunt …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.