Home / archiefcentraal / wegjutten voor het juiste plakmateriaal

wegjutten voor het juiste plakmateriaal

In een speciaal Stöppelhaenejournaal (circa eens per drie weken in deze krant) volgen we de Raalter wagenbouwgroep ‘Oons Z11’.

Het plakken is begonnen. Voor een buitenstaander lijkt dat wellicht rotwerk, maar daar denken Nicôle en José Trip en Wencke van den Berg anders over: “Het hoort erbij. Juist het plakwerk maakt een Stöppelhaene-wagen immers uniek.” Echter is er één probleempje, meestal kunnen de wagenbouwers er pas laat mee beginnen, pas als al het andere af is. “Eerst het laswerk, dan het gaas spannen, dan het papier-maché erop en vervolgens de verf. Het plakken is het sluitstuk van de tijdsbegroting. Als er dus ook maar in één van de processen een vertraging zit, ga je al. Kijk, als je bij een wagen veel losse onderdelen hebt die je plat kunt neerleggen, kun je al in maart beginnen. Alleen bestaat de wagen waar we nu mee bezig zijn uit één groot deel.”

Er zijn min of meer twee plakstrategieën. Grote oppervlaktes bestrijk je eerst met lijm en vervolgens gooi je het zaad of het natuurlijke materiaal van je keuze erop. Inderdaad lastig als je met de onderkant van de wagen bezig moet en die dus niet van de constructie gehaald kan worden. Dan is een paraplu bijna wenselijk om je te behoeden voor al het zaad dat naar beneden valt. Voor de secuurdere motieven van de wagen (bijvoorbeeld de belettering, of de delen waarop kort bij elkaar meerdere kleuren moeten) gebruiken de leden van Oons Z11 satéprikkers. Eerst bestrijken ze het oppervlak met lijm en vervolgens drukken ze met satéprikkers de zaadjes één voor één op de goede plek. Niet iedereen is dan ook even gek op het plakproces. “Dat precieze priegelwerk, dat moet je liggen.”

Het is ook een proces waarmee een beginner gemakkelijk de fout in gaat, weten de dames inmiddels uit ervaring. “De eerste keer beplakten we meteen het hele gelijmde oppervlak. Als je dan vervolgens het deel ernaast met lijm wilt bestrijken, moet je langs de zaadjes kwasten. En dan ga je er overheen. Het gevolg is dat je hele kwast onder de zaadjes zit. Als je aan het plakken bent moet je dus een kleine lijmrand vrijhouden. Als je dat niet doet en de zaadjes erop legt, loop je bovendien het risico dat je kleine randen creëert waar er net een wat dikkere laag zaad zit.” En nog een tip voor beginners? Bescherm de wagen goed tegen vogels en muizen. “We hebben jaren gehad dat er vogels in de schuur zaten. Die pikten al het zaad er net zo hard weer vanaf. En ook muizen zijn er gek op. Voordat je weggaat, moet je de wagen goed afdekken.”

De dames hangen, als ze het nodig achten, zelfs de strandjutter uit. Of wegjutter in dit geval. “Een aantal jaren geleden was er een ongeluk gebeurd waarbij er een grote partij graan op de weg was beland. Heel mooi graan. ’s Avonds zijn we naar de plek van het ongeluk gereden om het graan dat was blijven liggen op te halen. Er lag echter wel wat glas tussen, maar desondanks hebben we het wel gebruikt voor de wagen. Maar of dat nou zo’n goed idee was? We gebruikten het als onderlaag voor een deel van de wagen, maar het bleef niet echt goed plakken. Uiteindelijk hebben we er een enorme laag lak over heen gesmeerd. Maar dat hielp nog niet echt. Toen we ermee gingen rijden, lag die laklaag op de wagen te wapperen, ha ha!”

Roze magnetron

Alle mogelijke natuurlijke materialen en oogstproducten mogen gebruikt worden. Van negerzaad tot boekweit, van rijst tot zelfs vogelzaadjes. “In het verleden hebben we bijvoorbeeld ook eierbast, koffiedik en brandnetels gebruikt”, vertellen de dames. “Je wordt er vanzelf creatief in.” Oons Z11 beschikt inmiddels over een koffer vol met monsters van mogelijke materialen. Altijd handig , als een soort van Stöppelhaenestalenboek. “Voordat we de eerste keer meededen aan de optocht, hebben we een bezoek gebracht aan de Stöppelhaene-informatiemarkt. Daar zagen we een andere groep die karrenvrachten vol potjes met mogelijke materialen had. Toen vonden we dat raar, maar inmiddels hebben we er zelf net zoveel.” De zoektocht naar nieuwe materialen en kleuren is overigens niet zo veilig als je zou verwachten, José weet er alles van. “We hadden een keer de kleur roze nodig. Ik had rijst met bietensap gekleurd en dat moest snel drogen. Dus heb ik het in de magnetron gedaan. Ik dacht dat dat wel kon. Maar helaas. Ik had het er te lang ingedaan. De hele magnetron was van binnen roze, ha ha!”

Lees ook

Werkzaamheden N340: Kwekerij Onderdijk stelt uit frustratie groene ontheffingskaart beschikbaar

DALFSEN – Kwekerij Onderdijk in Dalfsen heeft in verband met de komende werkzaamheden aan de …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.