onze man een dark horse in de tour

Nu alle registers zijn opengetrokken om de beste ploeg samen te stellen, wordt het zaak een paar renners te kiezen die onverwacht scoren. De zogenaamde ‘dark horse’. Onze Man, de deskundige van CRT die door de redactie is ingehuurd, kan er niet veel over zeggen: ,,een dark horse hardop noemen is natuurlijk het domste wat je kunt doen, want dan is-ie geen verrassing meer en stellen je concurrenten ‘m ook op”.

Onze Man gaat verder: “er zijn vele voorbeelden van onverwachte podium- en topplaatsen. Zo had Claudio Chiappucci in de Tour van 1990 een onverwachte koppositie na een monsterontsnapping in één van de eerste etappes. Claudio wist zich als enige uit die kopgroep tot aan het einde te handhaven en veroverde zo een tweede plaats in het eindklassement”.

Volgens Onze Man komt er vooral goed inzicht kijken bij het herkennen van de ‘dark horse’: ,,goed kijken naar de Dauphiné Liberé, de ronde van Zwitserland en iets verder terug Parijs-Nice en de Tirreno Adriatico geeft vaak al indicaties over wie dat jaar goed gaat zijn”, meldt hij in vertrouwen.

Overigens is menig ‘dark horse’ daarna regelmatig aan de top terug te zien. Onze Man daarover: ,,het blijft natuurlijk de vraag die overblijft: is de dark horse een topper in spé die toevallig net zijn doorbraak beleeft in de Tour?” Voorbeelden te over naast Chiapucci. Denk aan Voeckler en Nicentini.’’

Een tip van de sluier wil Onze Man op de valreep dan toch oplichten: ,,let dit jaar op Tejay van Garderen (HTC) en Janesz Brajkovic (Radioshack), maar kom niet bij mij mopperen als het niet zo blijkt te zijn. Tenslotte blijven het ‘dark horses’.’’