Home / archiefcentraal / dieren in salland hebben het zo slecht niet

dieren in salland hebben het zo slecht niet

Snel even een foto maken in de stal van varkenshouder Stephan Rientjes uit Raalte gaat niet. Er gelden strikte hygiëneregels wil je de stal in. Eerst douchen en dan de bedrijfskleren aan. In een mandje liggen keurig opgevouwde kleren: broek, shirt en trui. Zelfs de bedrijfsonderbroek en -sokken moeten worden aangetrokken. Bij de varkenshouderij van Rientjes aan de Hofmeijersweg in Raalte nemen ze geen enkel risico. In de stal in Raalte heeft Rientjes, die het bedrijf samen met zijn ouders runt, zo’n 800 zeugen en opfokzeugen en goed 7000 vleesvarkens. Als in juli de nieuwe stal klaar is, komen er op de thuislocatie aan de Hofmeijersweg 2900 vleesvarkens bij, de andere locaties worden afgestoten. Deze stallen zijn verouderd en aan de nieuwe EU-regelgeving te voldoen moest een flinke investering gedaan worden. Het bouwen van een geheel nieuwe stal is goedkoper. Dit biedt de familie Rientjes voordelen. Hun stallen zijn niet meer verspreid over meerdere locaties en de gloednieuwe stal voldoet aan alle EU-regelgeving. Met meer daglicht, een moderne luchtwasser die de uitgaande lucht zuivert van ammoniak, geur en stof en de zonnepanelen op het dak is de nieuwe stal van Rientjes klaar voor de toekomst.

Rientjes heeft 7.000 varkens in de stallen rondlopen. Dat is veel, maar van megastallen wil Rientjes liever niet spreken. “Het woord megastal stoot me tegen de borst, het heeft een hele slechte naam. Het kwade daglicht rond de megastallen is deels te wijten aan de komst van de Brabantse boeren die hier reusachtige stallen neerzetten in de landbouwontwikkelingsgebieden (LOG’s). Ik kan me wel voorstellen dat mensen die in deze gebieden wonen de stallen daar liever niet willen hebben,” vertelt Rientjes.

Schaalvergroting

Ondanks dat het familiebedrijf van Rientjes niet in een LOG valt, ondervonden ze geen problemen met deze uitbreiding, het krijgen van een vergunning duurde wel lang. Het verwervingsgebied waar de varkenshouderij in ligt, biedt groeimogelijkheden. Gezien de nodige ontwikkeling voor de verduurzaming van de intensieve veehouderij is uitbreiding belangrijk. In de ogen van sommige politici, actiegroepen of andere mensen die er een mening op na houden is schaalvergroting een slechte ontwikkeling. Rientjes is het daar niet mee eens. “Grotere stallen zijn misschien zelfs wel beter dan de kleinere, door de nieuwbouw kunnen we beter inspelen op milieu- en welzijnseisen. Een varken weet niet of ze met honderd of duizend in een stal zit. We hechten juist veel waarde aan het welzijn van onze varkens. Als ze zich niet goed voelen of ziek zijn, levert het ons minder op. We hebben juist baat bij gezonde dieren,” stelt de varkenshouder.

Niet alleen dierenleed of milieuvervuiling zorgt voor wrevel in de maatschappij als het gaat om intensieve veehouderij. De gedachte heerst dat het aantal varkens in de veehouderij toeneemt, als er ergens een grote varkensstal wordt neergezet. Rientjes wijst deze gedachte resoluut af: “Voor het houden van een varken moet je varkensrechten hebben. Het aantal varkensrechten staat vast, dus er kunnen nooit meer varkens in Nederland bijkomen. Het is in feite een productiebeperking.”

Regelgeving

Vanuit de regelgeving dienen veehouders zich tegenwoordig aan strenge regelgeving te houden. Op het gebied van ammoniakuitstoot, de oppervlakte van de stallen, voeding, antibioticagebruik en afleidingsmateriaal dient de veehouder aan allerlei eisen te voldoen. Allemaal in het belang van het welzijn van het dier en het milieu. Wil een veehouder aan de regelgeving voldoen dan is schaalvergroting een noodzaak, het gaat dan ook niet om investeringen waar je met een paar tientjes klaar mee bent. De stallen voldoen aan de Maatlat Duurzame veehouderij en zijn voorzien van een luchtwassysteem die de stof, geur en ammoniak uit de lucht verwijderd. Verder wordt er geïnvesteerd in een zogenaamde voerkeuken.

Slachterij

Niet voor niets worden hun vleesvarkens geslacht volgens het ‘Tesco-wellfare programma’, dit gebeurt volgens eisen die de Britse supermarktketen stelt aan haar vlees. De dieren moeten onder andere vrij hebben rondgelopen in hun hok, mogen niet gecastreerd zijn en is daglicht in de stal vereist. Britten hechten waarde aan dierenwelzijn, meer dan wij Nederlanders.

Wekelijks levert varkenshouderij zo’n 420 vleesvarkens aan een slachterij net in Duitsland. Een gedeelte van het vlees gaat naar Groot-Brittanië, vooral bacon. Vers vlees blijft in Nederland of Duitsland. Ook de andere ‘onderdelen’ van het varken blijven binnen Europa. Oren en neuzen, die wij niet eten, gaan nog wel eens naar Azië.

Lees ook

Lezing in Holstohus over Zwitserse kunstenaarskolonie

OLST – Anjette van de Ven van Bureau KunstVenster verzorgt op maandag 25 oktober een …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.