Home / archiefcentraal / denne van knoldert doar rood

denne van knoldert doar rood

“Ja menear, ie deed het nog wel vöarzichtig, op een veilige maniere ok. Mar döar rood riene mag niet. Dus ie kriegt een beköaring.” Noast mie stunn’ oom en tante agent. Ik was net op disse vreedame zundagoamd onder de tied det Studio Sport op tillevise was, oaver een löag kruuspunt efietst.

“En dat mogen wij niet doen”, zei tante agent, “dus mut wule oe een beköaring gee’m.” Weg vreedzame zundagoamd. Het kloppen mie in de halsslagaders, mien brein ging driftig op zuuk noar rotopmerkingen, opmerkingen töt an het randie, det ik d’r niet nog een extra beköaring oaverhen zolle krieng, mar wel zo det oom en tante agent d’r ók een rotgevuul an oaver zollen hoalen.

Dus ik zegge: “bent ule al wel 18, det ie in zo’n dure auto rond mag riene”. “Heb ie oe identiteitsbewies bie oe?” was het antwoard. “Earst ule mar, mag ik óe identiteit weten? Ben ie eigenlijk wel agent?”

Tante agente: “Menear reed döar rood en doar krig menear een beköaring vöar.”

Ikke: “Ja, ik dach, ik nem mien eigen verantwoardelijkheid. Het verkear was weg. Ule wollen de aandere kaante op. Mar ik weet wel, eigen verantwoardelijkheid, det hebt ze ule of eleard… Quotumjacht is het devies.”

Oom agent: “Bie gebrek an een ID: Woar ben ie geboaren en wannear?”

Ikke: “ Nog een geluk det ik gin neger of een Marokkaan benne, anders had ik doar ok vaste een beköaring vöar e kreeng?”

Oom agent: “En het huidige adres?”

Ikke: “Kunt ule de auto niet eam uutzetten? Zo’n stationair lopende auto is slecht vöar het milieu.”

Tante agent: “Weet ie wel hoe völle electronica wule an board hebt, det kunt wule ollemoal niet uutzetten.”

Ikke: “Nee, de’s woar, stel det d’r eans aans ok meansen döar rood riedt. Dan mut ule wel bereikbaar weane. Mar ie kunt ‘m wel op contact loaten stoane höar…”

Thuus kreeg ik te höaren det ik nog geluk hadde. Döar rood fietsen, gin ID op zak, het achterlicht deud niet, det had nog völle anders uut kunn pakken. Misschien wel, prakezearen ik mie. Mar ik dach zelf toch mear det ik het bewies in handen had det ons land niet mear agenten neudig hef, as ze mar nuttig werk doet.

Denne van Knöldert

Lees ook

‘Na afloop moest ik altijd even rustig bijkomen’

Sientje Hulsman na bijna 30 jaar gestopt als uitvaartverzorgster van Begrafenisvereniging Luttenberg LUTTENBERG – Bijna …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.