Home / archiefcentraal / haen fluit er maar naar

haen fluit er maar naar

Bijna wekelijks mag ik een wedstrijd fluiten. En ik doe dit niet omdat het moet, maar omdat ik het een prachtig vak vind. Wat het ook erg leuk maakt, zijn de vele domme opmerkingen van spelers en coaches. De domheid van de opmerkingen is een apart soort humor, waar ik best om kan lachen.

Jammer is wel dat veel collega’s elke opmerking van spelers of trainer als een persoonlijke aanval zien.

Ben je nu een goede scheidsrechter omdat je alle regels kent, heel hard kunt lopen en dus overal bovenop zit om vervolgens alles te zien en te bestraffen? Of fluitje met gevoel en inzicht? Ben je de baas en heb je macht of straal je gezag uit? Vragen die ieder op eigen wijze of eigenwijs invult.

Voor het begin van de wedstrijd zei ik tegen de spelers: “Jongens, een fijne wedstrijd en zorg er voor dat je morgen weer gezond aan het werk kunt!” De reactie van de aanvoerder van de thuisclub: “Man, wat zeur ie toch, ik heb helemoal gin wark!” Zijn teamgenoot vult aan: “En ikke ok nie en ik vermaak mie prima!”

Vervolgens een applaus van het team voor de 2 werklozen. Alsof het een werklozenteam was. Met allemaal aso’s langs de lijn: zij hadden de opmerking van de aanvoerder meegekregen en bombardeerden hem als hun held. En de wedstrijd moest dus nog beginnen…

Het leken inderdaad allemaal werklozen die deze dag hadden uitgezocht om eens lekker te schoffelen en maaien. Binnen 2 minuten de eerste gele kaart maar dat had geen uitwerking. De vraag “hej der nog meer” beloofde niet veel goeds en in de rust heb ik de tegenstander gevraagd geen olie op het vuur te gooien.

“Wees maar niet bang, we kennen ze. Wij kiezen voor onze gezondheid en de 3e helft.”

Een waardeloze 2e helft volgde, gelukkig een gelijkspel. De tegenstander had geen prettige middag, ik al helemaal niet. De thuisploeg wel, getuige de opmerking na afloop: “En noe zoep’n!” Scheidsrechter zijn is leuk, meestal! Gelukkig heb ik weinig vervelende zaken meegemaakt en misschien daarom blijft dit voorval lang hangen.

Ik ken collega’s die het betreffende team al helemaal niet meer willen fluiten en gelijk hebben ze. Maar ik ken ook collega’s die dankzij dit team de fluit weg gooiden onder het motto “Fluit er maar naar!”

Jammer dat zij zijn afgehaakt, was niet nodig, want het team heeft zichzelf de das omgedaan. De bond wist er wel raad mee. Oprotten! Is de malusregeling echt nuttig?

Ik denk dat het nog steeds een symbool is want er zouden heel wat meer teams in de ban moeten. Al zou het alleen maar zijn om scheidsrechters te behouden voor de teams die wel willen sporten…

Maar ja, wie ben ík?

HAEN

Lees ook

Carolien Jonkman: Het ideale ziekenhuis

Ik loop door de prachtige tuin met bomen en planten richting het ziekenhuis. In de …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.