Home / archiefcentraal / gewoon carolien conditionering

gewoon carolien conditionering

We zijn volmaakt, compleet. Maar we kunnen daar anders over denken. We zijn opgegroeid met ideeën en overtuigingen over wie we zijn, wat leven inhoudt en wat het doel van leven is. Dat noemen we conditionering. Deze conditionering zien we overal om ons heen. Daardoor lijkt het alsof onze ideeën en overtuigingen kloppen. Immers, in een bepaalde cultuur heersen dezelfde overtuigingen en ideeën. Je bent al wie je bent, maar dat heb je misschien nog niet ontdekt als je vasthoudt aan een idee over jezelf. Hoe krijg je een idee van wie je denkt te zijn?

In eerste instantie, als baby/kind zijn we nog wie we zijn. Er heeft zich nog geen idee gevormd. We doen wat we doen, we zijn wie we zijn. Dan volgt de opvoeding. We worden gestuurd, er wordt richting gegeven aan hoe te doen en waarom te laten. Negatieve en positieve beleving. Een mentaal en emotioneel proces waar we in mee moeten gaan. Onze ouders geven hun ideeën door aan ons. Zij hebben hun ideeën van hun ouders meegekregen, etc. Slakken in de tuin moeten vernietigd worden omdat ze de planten opvreten tegenover slakken zijn nuttige beestjes die kriebelen en bijzonder mooi uit hun huisjes komen als je ze over je lichaam laat lopen.

Voor velen ligt daardoor het accent op het denken, het onthouden van wat ons bijgebracht wordt. Ons bewustzijn verschuift naar het (negatief/ positief) denken. Daardoor ontstaat de beleving dat we zijn wie we denken te zijn. We ervaren onszelf en het leven vanuit onze gedachten, onze overtuigingen en ideeën over onszelf en het leven. Als je in Nederland meer dan 150 kilogram weegt ben je te dik, kijken mensen je met medelijden aan, maakt de reguliere zorg je angstig voor problemen die kunnen komen en vinden ze dat je toch echt moet gaan sonjabakkeren. In India liggen mensen ter verering aan je voeten omdat je het goddelijke symbool voor overvloed bent.. Ben jij wat je denkt te zijn?

Als in een bepaalde cultuur de gevoelsbeleving van onszelf te weinig aandacht krijgt – omdat alle aandacht naar het denken gaat – ontstaat er frictie, spanning, tussen wat we te horen krijgen (denken) en wat we (aan-)voelen in onszelf. Bij mij werd in mijn 11e levensjaar een hoge bloedglucosewaarde geconstateerd. Er werd mij verteld dat ik mijn hele leven diabetes zou houden. Dat ik insuline moest spuiten omdat ik anders zou doodgaan en ik waarschijnlijk hele nare vervelende complicaties zou krijgen. Van binnen had ik mijn opa al ervaren, dus dood was voor alleen lichamelijk dood en ik voelde zelf dat ik niet in mijn kracht stond (de energie teveel weggaf en soms teveel bij me hield door angst en weerstand). We kunnen dan bepalen wat waar is: wat we voelen of wat er gezegd wordt. Het begin van onderscheidingsvermogen!

Daar begon bij mij de zoek- en vindtocht naar ‘wie ben ik?’ Niet naar mijn identiteit. Een identiteit is immers gebaseerd op ideeën, maar naar mijn oorspronkelijke aard. Die zoektocht kan via vele wegen lopen. Jouw weg, die jij gaat, begint bij jou. Waar sta je nu? Wat is je oorspronkelijke staat? Vertel me gerust wat je daarover hebt ervaren. Misschien kan ik je begeleiden bij het ontdekken naar wie je oorspronkelijk bent, neem gerust contact op via info@carolienjonkman.nl of via tel. 0572-358181 (op maandag, dinsdag en donderdag)

Lees ook

Carolien Jonkman: Ome Jan

Mijn ome Jan is overleden. Hij was mijn peetoom. Toen hij ziek werd, is aan …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.