Home / archiefcentraal / gewoon carolien bevrijding

gewoon carolien bevrijding

Soms komen er puzzelstukjes op mijn pad van mensen waar ik niet van weet waar ze naar toe zullen leiden. Dat is oké voor mij, dat maakt het leven voor mij verrassend en wonderlijk. Al een tijdje zat ik op momenten minder lekker in mijn vel. Als ik mijzelf vroeg wat er aan de hand was, zag ik een beeld van een hongerig klein meisje aan een hek en had ik pijn in mijn onderbuik. In therapeutentaal heet het dan dat je innerlijk kind aandacht en voeding (energie) nodig heeft. Dat gaf ik haar. Ik kon echter niet plaatsen hoe het kwam dat mijn innerlijk kind aandacht nodig had. Vol vertrouwen wacht ik dan het ontvouwen van het leven af….

Een bijzondere mevrouw vraagt mij hulp voor een relatief klein lichamelijk probleem, al gaandeweg vertelt zij dat zij is opgegroeid in Nederlands Indië. Met haar moeder heeft zij de eerste jaren van haar leven in een jappenkamp op Batavia gezeten. Dat wat ik voel in haar kan ik niet goed onder woorden brengen en ik wil graag meer weten. Ik ontvang van haar een grote envelop met persoonlijke en algemene informatie over de misstanden van die tijd op die plaats.

In de envelop een boek met getuigenissen van vele mensen. Bij het lezen en bekijken is de onderbuikpijn voortdurend in mij aanwezig. Een onbekende mevrouw schrijft: “Ik heb nooit wrok gevoeld, omdat ik heb beseft dat ik slachtoffer was van een systeem (puzzel). En ik begreep dat er altijd systemen waren en zullen zijn die slachtoffers en daders maken.” Ook ervaringen van Liesbeth List, Edgar Vos, Willem Nijholt en last but not least de vrouw van Gerrit-Jan Heijn, Hank Heijn-Engel worden beschreven.

Ik heb jaren terug op een bijeenkomst kort met mevrouw Heijn en zoon Ronald Jan mogen praten. Ik heb bewondering voor haar. Natuurlijk weten we van de ontvoering van en moord op haar man, maar ik wist niet van haar jappenkampverleden. Deze wijze vrouw schrijft: “Inzicht zorgt ervoor dat je dingen een plek kunt geven, dat je boven de ervaringen komt en niet er middenin. Dat is van belang voor een slachtoffer, maar ook voor een dader. Japan staat niet op zich. Ook wij Nederlanders kennen periodes in de geschiedenis die niet goed waren. Op de planeet aarde staan wij dus gelijk.”

Ik besef dat via mijn lichaam de pijn van een collectief probleem naar voren komt. 15 Augustus 2010 is het 65 jaar geleden dat deze kampen ‘uiterlijk’ zijn bevrijd. Van binnen zijn vele betrokkenen nog niet bevrijd van hun gruwelijke ervaringen. Dus lieve mensen, hebben jullie de laatste weken ook onderbuikpijn gehad en is de aandacht naar oorlog /vrede en dergelijke gegaan, willen jullie dan ook een beetje positieve aandacht, een beetje licht geven aan alle (betrokkenen van) oorlogen die er waren, die er nu zijn en die er (hopelijk niet maar toch) nog zullen zijn. Dat er maar veel inzicht mag komen voor allen en dat deze systemen, deze puzzels snel opgelost worden. Dank.

Laat mij gerust ervaringen weten op info@carolienjonkman.nl. Via dit mailadres kun je me ook vragen stellen. Ook kun je op www.carolienjonkman.nl kijken.

Lees ook

Bertus van der Kolk na vijftig dienstjaren bij Van Merksteijn met pensioen

RAALTE/ALMELO – Raaltenaar Bertus van der Kolk is recentelijk, na maar liefst vijftig dienstjaren bij …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.