Home / archiefcentraal / ab klink naar hartkamp je hebt er niks aan

ab klink naar hartkamp je hebt er niks aan

Commentaar – Minister Ab Klink was deze week te gast bij verzorgingstehuis de Hartkamp in Raalte. Om te kijken hoe het in de praktij gesteld is met werken in de zorg. Hij ging naar huis met de kennis dat ze het zat zijn al die papieren in te moeten vullen en dat dat jongeren afschrikt om voor de zorg te kiezen. Conclusie: Dat wisten we al lang, dus je hebt helemaal niets aan zo’n werkbezoek.

Werkbezoeken van politici hebben vaak meer te maken met ‘zieltjes winnen’ dan met ‘je op de hoogte houden’. Dat hopen we althans, want als een politicus – al helemaal op landelijk niveau, minister of Kamerlid – zich op de hoogte moet houden met die maandagse bezoekjes in het land, dan is het droevig gesteld met de kennis van zaken. Want de stoep is schoongeveegd kort voor die bezoekjes en de gesprekspartners voorgeselecteerd. En de bezoekers hebben altijd haast want er staat te veel op het programma die dag. Rennend, vliegend, vallend, opstaand, sms-end en weer doorgaand trekken ze door het land. Op maandag heeft ‘Den Haag’ daarom geen agenda.

Ab Klink zal het binnenkort vast een keer zeggen: “Ik vind dat verzorgenden een secretaresse moeten hebben in verband met al die administratie. Ze hebben daar grote behoefte aan. Ik kom vaak in het land en dan hoor ik dat. Laatst nog in Raalte geweest bij het Hertenkamp (of zo) en daar zeiden ze dat ook.”

Maar het probleem zit ‘m niet in wie de administratie doet of hoe je die doet, het probleem zit ’m er in dát die gedaan moet worden. Daar zit een principiële discussie achter, een politiek principiële discussie waar Ab Klink niet voor het land in hoeft. Dat kan hij van achter zijn Haagse bureau ook wel bedenken. De administratie is het gevolg van wantrouwen. In Den Haag geloven ze niet dat er in de verzorgingshuizen op een goede manier hard gewerkt wordt. En toen de zorgverzekeraars zich er mee mochten gaan bemoeien werd het wantrouwen alleen nog maar groter.

‘Kan het niet sneller, goedkoper en kwalitatief een beetje minder?’ roepen die zorgverzekeraars die zich in de reclame veel meer bekommeren over ons welzijn dan op de dagelijkse werkvloer. En om te bewijzen dat het wel of juist niet sneller en goedkoper kan besloten Den Haag en de zorgverzekeraars enerzijds en bazen van de zorginstellingen en de vakbonden anderzijds dat er werkstaten bijgehouden zouden gaan worden. Van kwartier tot kwartier omschrijven wat je doet. Nooit bij nagedacht dat dat tien minuten per uur zou gaan kosten, maar het leverde wel tabellen op die aantoonden dat verpleegkundigen werk deden voor verzorgenden en dat verzorgenden werk deden voor huishoudelijke hulp.

Dus bedachten de bazen op de achterbank van een Mercedes met privé-chauffeur (hoe was Klink in Raalte gekomen?) dat daar nog wel wat uit te knijpen viel. De werktabellen werden bewijslast die zich tegen de verpleging keert en nog steeds worden ze er op afgerekend. Zorgverzekeraars bepalen aan de hand van dat tijdschrijven hoeveel geld er naar de Hartkamp mag. En de directie van de Hartkamp speelt het spel mee. Als een burgemeester in oorlogstijd die de adressen van de Joden vrijgeeft aan de Duitsers omdat hij bang is voor represailles, wordt de werkwijze van het personeel open en bloot op tafel gelegd van de zorgverzekeraar die het fileermes al heeft geslepen.

Klink laat zich weer terugrijden naar Den Haag en bedenkt dat er secretaresses moeten komen om dat papierwerk te doen. Dat is het bekende door blijven bouwen aan een gebouw op een slecht fundament. Je moet terug naar de basis. Geef het vertrouwen terug aan de mensen die het werk doen, ga er vanuit dat ze dat goed doen, betaal ze fatsoenlijk voor een van de belangrijkste banen die we in onze maatschappij kennen, namelijk het verzorgen van de zieken en de zwakken. Daar wordt het beter en goedkoper van. En die controle, laat dat maar over aan de jaarlijkse scan van dagblad Trouw. Dan vallen de rotte appels vanzelf wel op.

Klink, als je maandag nog een werkbezoek doet, ga dan eens naar de Hogescholen Saxion en Windesheim, daar zijn de directies twee van de drie jaar bezig met zich voorbereiden op overheidscontroles (accreditatiecommissies), loop eens bij ISO-gecertificeerde bedrijven binnen en vraag hoe ze druk ze zijn de boel op orde te krijgen voor die van te voren aangekondigde jaarlijkse controle, vraag bij ambtenaren van gemeenten en provincies hoeveel tijd de verplichte Europese aanbestedingen kosten die het ook nog eens onmogelijk maken dat lokale ondernemers de klus klaren… En neem daarna een kop koffie in een klein stinkend cafeetje waar in het weekend gewoon weer gerookt wordt en waar op den duur geen klant meer komt. Het regelt zich vanzelf wel als je het vertrouwen maar teruggeeft aan de mensen. Niet half, maar helemaal. Dan neemt iedereen zijn verantwoordelijkheid wel.

logo

Een mening over dit onderwerp? We nodigen je uit te reageren.

Lees ook

Botsing bij station in Raalte; geen gewonden

RAALTE – Bij het station in Raalte zijn gisteravond twee auto’s op elkaar gebotst. Dat …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.