Home / archiefcentraal / reisverslag antwerpen banjultraditionele kledij

reisverslag antwerpen banjultraditionele kledij

Twee auto’s, ruim 7000 kilometer, een bult lef en een nobel doel. Dat zijn de ingrediënten voor de Antwerpen– Banjul Challenge waaraan een zestal studenten van de CAH te Dronten meedoet. Onder hen zijn Bas Booijink en Rick Dijsselhof uit Broekland.

De heren zijn inmiddels vertrokken en leveren (zodra ze internet op hun reis tegenkomen) een reisverslag aan. Hun verslag komt vandaag opnieuw vanuit Marokko, waar de plaatselijke garage meer kapot lijkt te maken, dan dat er gerepareerd wordt.

Vrijdag 5 Maart

Het slapen die avond heeft ons goed gedaan en zijn die ochtend niet heel vroeg opgestaan. Het eerste gedeelte van de groep is al vroeg vertrokken om op pad te gaan. Wij hebben het met een paar teams maar even uitgesteld. Hebben een potje gevoetbald met locals en gebruik gemaakt van een zeer primitief toilet. Een gat in de grond. Ontbeten met Hollands eten, voor zover we nog eten hadden, maar heeft ook weer gesmaakt. Van nu af zal dat toch lastiger gaan worden, ook gezien wij in ruiger terrein en afgelegene gebieden komen.

Staan nu met zijn allen bij de garage om de auto’s van een check te voorzien. Hoe langer we er overigens staan, hoe meer er kapot lijkt te gaan. Raar he….? Vandaag nog een lange tocht te gaan maar denken erover om hem in twee splitsen, gezien we morgen een rustdag hebben. Terwijl de auto’s gerepareerd werden ging Gerrie met een kamikaze Marokkaan achter op de brommer naar de plaatselijke kledingshop, en Cornie en Scholes volgde met de Benz. Waar de traditionele kledij werd gepast, en na veel onderhandelen (wat hier goed kan) werd geruild en gekocht.

Nadat de Rocky besloten had om te proberen met een matige motor verder te rijden, deze had die ochtend last van de motor, stonden we op het punt te vertrekken. Toen wilde de Patrol nog even tanken om de lange rit te gaan maken. Waarna wij aan het begin van de weg wachten tot hij terug was. Gelukkig hoorde Gerrie toevallig dat zijn telefoon ging, het bleek Cor te zijn die melde dat de weg die we wilde gaan rijden niet te doen was voor de Benz en de VW. Dus hebben we een andere route genomen naar Tafraoute. Dus dit was een geluk bij een ongeluk dat we bij de garage hebben gestaan.

Onderweg nog een aantal spelletjes gedaan om de tijd een beetje te breken, toen wilden George en de Dijs nog wat water over gieten van een 5 liter naar een 1 liter fles, maar George had de bocht niet gezien en ging gieten wat dus niet helemaal goed ging, alles onder het water en de rest veel schik. Maar George wilde zich niet laten kennen en ging verder met het vullen van gewone bekertjes wat een stuk beter ging. Coby die aan het rijden was kreeg het eerste glaasje en wilde gaan drinken maar werd gestoord George wat ook niet vlekkeloos ging. Aan het einde van de middag vonden de Dijs en George het tijd om de Amaretto op te zoeken welke verstopt was achter in de Benz, na wrikken en wegen werd de fles gevonden en de eerste slokjes genipt.

In de bergen waren verschillende wegen niet meer begaanbaar door het weg spoelen van de brug, dus moest de Benz door de berm het water trotseren wat de nodige spanningen en foto’s opleverde. Nadat de bijrijders 4 keer waren uitgestapt om de Benz lichter te maken om door het water te rijden vond George dat hij beter op de motor kap van de Pajero kon gaan zitten, omdat hij dacht dat er nog wel een rivier moesten trotseren. Maar tot ieders leedvermaak kwam er geen meer. De rit verliep sneller als gedacht en hebben besloten om toch in één keer door te rijden naar Tafraoute waar de volgende dag een rust dag zal zijn. Dus het werd donker in de bergen. De Patrol vond het steeds mooier rijden en ging steeds harder en de rest volgde. Alleen de Pajero met Cornie achter het stuur en de Dijs er naast vonden het te hard gaan omdat de auto met remmen ernstig naar links trok. Dus deze moest rustiger aan doen om te voorkomen dat er een val van 1 km naar beneden werd gemaakt. Nadat iedereen door de bergen waren en bij de camping aan gekomen moest de Benz eerst nog 5 minuten wachten tot we weer compleet waren.

Het was inmiddels al negen uur en gingen inchecken bij het hotel, maar we hadden al besloten om zelf te koken en te gaan kamperen. Dus hebben eerst de tent opgezet en hebben toen weer piepers geschild met bonen in combi met erwten en knakworst was ons avond eten.Hebben goed gegeten en daarna nog een biertje gedronken en zijn daarna in onze provisorische tent weer gaan slapen om de volgende dag aan de auto’s te checken en de remmen van de Pajero na te kijken.

Lees ook

Carolien Jonkman: Ome Jan

Mijn ome Jan is overleden. Hij was mijn peetoom. Toen hij ziek werd, is aan …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.