reisverslag antwerpen banjul door de zee

Na een kleine radiostilte van de Dukes of Desert is er vandaag weer een nieuw reisverslag van ze binnengekomen. Vanaf vandaag kunnen we weer dagelijks een update van hun belevingen verwachten.

De mannen zitten al een goed stuk in de Sahara. Ze hebben ruim de helft van de reis al achter de rug. Elke dag rond de klok van 16:00 uur plaatsen we een reisverslag van ze.

Vrijdag 12 maart:

Deze ochtend zouden we pas laat gaan rijden. Door het feit dat we moesten wachten tot de zee laag was, dit zou rond 2 uur ’s middags zijn. Er stond namelijk een stukje door de zee voor de boeg omdat we om een rots heen moesten die de kustlijn versperde. Toch waren de meeste teams, en zo ook de Dukes vroeg uit de veren. Gelukkig waren de auto’s ver genoeg in het zand weggezet dus had de gids de auto niet voor niets op de kloten gegeven en hebben we dus de boel droog gehouden.

Het bleek dat niet alle ritsen van team Avans vast getiewrapped waren aangezien Giel en Christ-Jan vrolijk rond liepen zonder ons boos aan te kijken. Dit tot ze er achter kwamen dat Team Rocky er minder van af kwam en dus wel vast zat waarna de dukes 1 voor 1 een frisse duik toegewezen kregen door Giel, wat natuurlijk helemaal niet erg was aangezien het een frisse douche was op die ochtend. Scholes rende er zelfs vrijwillig in.

Er werd op een gegeven moment besloten om toch maar vroeger op pad te gaan want de gidsen hadden er toch wel vertrouwen in dat het eerder ook goed moest komen om door het water te rijden. Na 20 kilometer strandweg, blijft mooi, waren we bij de rots. Wat bleek was dat het water zelfs voor sommige jeeps nog veel te hoog stond en er doorheen was dus geen optie. Op dat moment werd er gelijk naar alternatieven gezocht. Over de rots lag een klein bergje met daarin SUPER mul zand. Enkele Challengers hadden bedenkingen of de jeeps hier zelfs overheen zouden komen. Toch werd er een gokje gewaagt en team Avans met vervolgens de Pajero van de Dukes zich over het bergje heen bonjourde. Dit was niet echt een probleem en er werd besloten om vervolgens 1 personen auto over de berg heen te trekken. De Dukes boden zich als vrijwilliger aan en we gingen kijken hoever de Benz het zou schoppen op de heuvel waarna we hem met 2 jeeps erover heen zou kunnen trekken naar de andere kant. Het was op dit moment zo’n 12 uur en echt bloedheet! De Dijs nam plaats achter het stuur en gaf de Benz andermaal flink de sporen, hij dacht dat die uiteindelijk volgas in zijn 2 de Benz de berg opjaagde. Dit moet een snelheid van 50/60 km per uur zijn geweest. Het resultaat was onvoorstelbaar: de Benz werd over de heuvel heen gejaagd over het rechte stukje en vervolgens kwam die een meter voor het eind bergafwaarts vast te staan om de neus niet te beschadigen. Was een steile helling. Iedereen was door het dolle heen! De Dukes flikte het weer, wij stonden al met alle 2 de auto’s aan de overkant! Weer een moment om trots op te zijn.

Vervolgens werd het met de ambulance geprobeerd maar die kwam niet eens een meter de heuvel op. Na vele malen geprobeerd te hebben, en dus ook in deze hitte aan het scheppen geweest te zijn werd er besloten om de rest via het water te leiden. Dit werd gedaan doormiddel van een 4×4 voor een normale auto te hangen met daarbij de Dukes als afzet pionnen voor de weg die ze moesten rijden. Sommige auto’s kregen flink wat water te happen maar ze bleven voor alsnog allemaal draaien. De strandroute kon weer vervolgd worden.

Toen bleek wat natuurlijk ook best logisch is, voor wie het strand op komt, moet ook het strand weer af. De Benz had een eer om hoog te houden en George zat aan het stuur. Nadat de Ambulance zich ingegraven had en er vervolgens door een jeep uitgetrokken was, namen we een flinke aanloop om ons er doorheen te ploegen. Helaas werd George waarschijnlijk even afgeleid door wie zal het zeggen, vrouwelijk schoon? En hij reed zich vervolgens vast in de sporen van de ambulance. Balen! Maar zelfs het beste paard struikelt wel eens zeggen we dan maar.

Toen kwamen we weer op een normale weg richting de Nouachott. De machtige patrol had de waterpomp kapot en werd de laatste kilometers gesleept naar de camping door de Pajero. Dit was een mooie camping en we besloten om met zijn zessen op een kamer te gaan zodat we ons een keer niet druk hoefde te maken om de tenten en alles. We hebben hier ook op Mauritanische wijze gegeten en daarbij kon een stukje dromedaris niet ontbreken.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.