Home / archiefcentraal / reisverslag antwerpen banjul armoede in sahara

reisverslag antwerpen banjul armoede in sahara

Twee auto’s, ruim 7000 kilometer, een bult lef en een nobel doel. Dat zijn de ingrediënten voor de Antwerpen– Banjul Challenge waaraan een zestal studenten van de CAH te Dronten meedoet. Onder hen zijn Bas Booijink en Rick Dijsselhof uit Broekland.

De eerste kilometers door het mulle zand van de Sahara zijn gemaakt. De onrust is ook voor The Dukes enigszins voelbaar. Op hun route door de woestijn komen ze in hun avontuur van vandaag in de eerste kleine woestijndorpen terecht…

Donderdag 11 maart (deel 1)

Vroeg opgestaan vandaag om de tocht door de Sahara te gaan vervolgen. Hebben gisteravond nog even de verjaardag van Mathijs gevierd en opnieuw een heel tentenkamp gebouwd. Was weer mooi werk. Lekker noodles klaar gemaakt en genoten van bami in blik. Dat leer je echt weer even waarderen, een lekker stukje vlees, ook al is het niet veel. Het koelt ook echt niet veel af ‘s nachts, een groot fabeltje, sterker nog, het was bloedheet. Slaapzak was haast te veel, maar om extra bescherming tegen ongedierte te hebben, heeft het merendeel hem wel gebruikt.

Hoewel onze eerste indruk van de dreiging in Mauritanië niet echt zorgwekkend was, hebben wij toch ervaren dat het zeker geen pretje is om in dit land te wonen. Sommige mensen komen echt agressief over en kijken ook niet vriendelijk van zich af. Je proeft wel iets van het sfeertje. Ook bij de grens was het snel duidelijk dat ze niet veel van westerse mensen moeten hebben. Ook de nacht in de Sahara krijg je opnieuw mee dat het niet fris is. Niks om zorgen over te maken, maar in de vlakte waarin je je bevindt verplaatsen zich in het donker overal lichtjes en weet je dat je niet alleen bent. Toch viel het mee en hebben we heerlijk kunnen slapen.

Vandaag zoals eerder vermeld vroeg opgestaan om te gaan rijden. 06.00 uur ging de wekker. Voor de zoveelste keer toch het besef dat dit echt geen vakantie is. Snel de spullen in gepakt en even wat eten naar binnen gewerkt. Daarna rijden. Eerst een kort stukje gereden en nog even gespeeld in de duinen. Coby en Corne hebben de Pajero daar even de sporen gegeven. Twee keer werd geschreeuwd door de andere challengers dat ze het niet zouden halen en vast kwamen te zitten, maar ze ramden de machtige Pajero er echt super door. Geeft toch echt een kick wanneer een auto meer doet dan je verwacht. Daarna onze reis verder vervolgt met de Dijs achter het stuur van de Benz en Corny achter het stuur van de Pajero.

Het terrein was de eerste paar dagen al niet echt Benz-vriendelijk geweest maar, nu werd het ook nog eens echt zacht. Niet echt lekker dus. De Pajero ramt overigens overal door. Om erdoor te komen was gang en gas houden de enige optie. Met twee man in de auto en twee op het dak werd de Benz volle gas door de zandbulten heen gestampt. Ging echt super, met nog een mega-ontwijking op een vaststaande Peugot, die voorkwam dat ook de Benz vast kwam te staan heeft de auto zich echt meermalen voor de 100% bewezen. Vooraf werd namelijk gedacht dat deze auto zich vaak zou vastrijden met een paar van die jonge knapen achter het stuur. Geen ervaring, maar wel veel gas en lef is toch wel een aardig concept. Temperatuur van de auto bleef ook nog steeds geen probleem. Opmerkelijk was zelfs dat de Benz vooraan reed en meermalen heeft moeten wachten op wat achterblijvers. Tijdens een van deze rustpauzes heeft George aangeboden aan Herman om ook een stuk offroad te rijden aangezien deze tot dusver alleen maar op de bijrijdersstoel naast zijn teammaat had gezeten. Dit werd geaccepteerd en heeft zelfs een auto los kunnen trekken.

Na wat zware kilometers verder en vele liters verloren vocht kwam het strand in zicht. Tijd om even te stoppen en wat te eten, rara…. Knakworsten… met soep wel te verstaan, want daar hebben we ook nog genoeg van. Was wel lekker na de eerste stukken ploeteren.

Hebben vervolgens onze weg vervolgd met Gerrie achter het stuur van de Benz en Corny nog steeds achter het stuur van de Pajero. Kwamen aan in een dorpje waar het echt verschrikkelijk stonk en waar je toch echt de armoe en het gemis van de nodige voorzieningen begint te merken. Kinderen bedelen bij de auto’s om spullen en sommige zijn er echt niet fris uit. Omdat ons geadviseerd was ramen en deuren gesloten te houden hebben wij deze ook daadwerkelijk dicht gehouden waar wij ook echt geen spijt van hebben. Vliegen vliegen en nog een vliegen, onvoorstelbaar veel, en de mensen pakken de spullen ook echt uit je auto als je even niet oplet. Het werd alleen wel bloedheet binnen.

Morgen deel 2 van donderdag 11 maart…

Lees ook

Inschrijving VechtdalTrail in Ommen geopend

OMMEN – Het was lang spannend, maar met de aangekondigde versoepelingen vanaf 30 juni lijkt …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.