Home / archiefcentraal / het dorp kitojo rente voor leningen te hoog

het dorp kitojo rente voor leningen te hoog

Wat kun je verwachten van de toekomst wanneer je ouders aan aids of malaria zijn overleden, je elke dag honger lijdt, niet naar school kunt en geen medicijnen krijgt als je ziek bent, en als er bovendien geen zuiver drinkwater is als je erg dorst hebt. Dat is uitzichtloos! Tenzij…

De Raalter stichting Second Home for Children in Uganda geeft wezen in het dorpje Kitojo een kans zich aan de erbarmelijke levensomstandigheden te ontworstelen. Journalist/schrijfster Edith van Zalinge heeft het dorpje bezocht. Salland Centraal publiceert haar interviews, die ook in boekvorm verschenen. Het boekje is voor tien euro bij Bruna Raalte en de Wereldwinkel te koop. Helpen met een gift of donateur worden kan natuurlijk ook.

Het dorp Kitojo: Rente voor leningen te hoog

Trots laat Godfrey Kamukama (22) zijn bruine kippen zien. Een jaar geleden schafte hij er honderd aan. Een enorme stap voor de familie. Maar Godfrey is een ondernemend type. Hij wilde met de kippen een echte business starten. Niet alleen geld verdienen om iedere dag eten te kopen, maar vooral ook wat overhouden om te kunnen sparen. “Want als we niet sparen, komen we nooit verder dan overleven”, redeneert de jonge kippenboer.

Als oudste zoon is hij verantwoordelijk voor de dertien mensen die bij zijn moeder Kibetenga Jevanis (56) wonen. “Van de opbrengst van het land kunnen we lang niet iedereen onderhouden. Dus moesten we serieus op zoek naar een andere bron van inkomsten”, vertelt Godfrey, die bestuurslid is van Second Home Kitojo.

In eerste instantie leken zijn bruine kippen een goede investering te zijn. Al snel werd een beetje winst gemaakt. Maar dat was slechts van korte duur. “De prijs van het kippen­voer is ineens zo hard gestegen, dat ik nauwelijks nog iets verdien aan de eieren”, verzucht Godfrey. Het rekensommetje is simpel. Honderd kippen leggen per dag drie traytjes van ieder dertig eieren. Dat levert 8000 shilling op. Het voer kost ruim 3000 shilling. Alles bij elkaar verdient Godfrey amper 5000 shilling per dag, wat nog geen twee euro is. En hij vreest dat de kippen straks zelfs meer gaan kosten dan ze opleveren.

Tekenaar

Dat de bruine kippen zo weinig opleveren is een enorme teleurstelling, maar de jonge ondernemer gaat niet bij de pakken neerzitten. Inmiddels heeft Godfrey geleerd dat hij beter lokale kippensoorten kan houden. Die eten grassen en kruiden die gewoon in de vrije natuur groeien. “Als het voer geen geld kost, houd je natuurlijk meer over.” Helaas is er geen geld om nieuwe kippen aan te schaffen en de verkoop van de bruine kippen levert niet genoeg op. Andere dieren om te verkopen heeft de familie niet meer. De koeien en geiten die ze hadden, moesten worden verkocht om de medicijnen te kunnen betalen voor zijn vader, die diabetes had. Een paar jaar geleden overleed hij daaraan.

Een lening afsluiten is geen optie. “Te duur”, constateert Godfrey met spijt. “De rente is te hoog. Bij sommige banken bedraagt die wel 20 procent! Jammer, want ik zie echt kansen om mijn familie een beter bestaan te geven.”

Die hoge rente staat ook zijn ambitie in de weg om als bouwkundig tekenaar aan de slag te gaan. Vorig jaar studeerde hij af, maar hij heeft nog geen baan kunnen vinden. Hij kan het zich niet veroorloven om naar Kampala af te reizen om te solliciteren. Om van zijn droom – een eigen kantoor starten – maar niet te spreken. Terwijl hij daar eigenlijk alleen een computer voor nodig heeft. Geld lenen voor zo’n aanschaf is veel te duur. Voorlopig is al zijn hoop gevestigd op een neef die werkt bij een bouwbedrijf in Kampala. Godfrey hoopt dat die hem zal aanbevelen zodra daar een vacature komt.

Artemisia

Het ondernemen heeft Godfrey trouwens niet van een vreemde. Zijn moeder Kibetenga Jevanis was één van de eersten in het dorp die zich als vrijwilliger aanbood om de natuurlijke malariabestrijder artemisia te verbouwen. De bladeren van de artemisia kunnen tot thee worden verwerkt. “Het idee dat een ziekte die zoveel voorkomt, op zo’n simpele en goedkope manier kan worden aangepakt, spreekt haar heel erg aan”, legt Godfrey uit. “Vooral ook omdat ze weet dat de meeste mensen in het dorp te arm zijn om naar de dokter te gaan.”

Kibetenga gaat meedoen met een proefproject, waarbij de plantjes vermeerderd worden. “Mijn moeder doet dat werk als vrijwilliger”, zegt de trotse zoon. Hoewel ze eigenlijk al haar tijd nodig heeft om voor haar familie te zorgen. “Maar zij wil ook graag dat het beter gaat met ons dorp. Gezondheid speelt daar nu eenmaal een heel belangrijke rol bij.”

Lees ook

Oosterhuis zangdienst in Wesepe

WESEPE – Op zondag 19 september vindt in de Protestantse kerk van Wesepe weer de …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.