Home / archiefcentraal / theo kemper altijd stralend voor de klas

theo kemper altijd stralend voor de klas

Theo Kemper (62) neemt vrijdag 27 november afscheid als directeur van basisschool Esmoreit in Luttenberg. Daarmee komt een einde aan een carrière van veertig jaar in het Luttenbergse onderwijs. Hij begon in 1970 als leerkracht van de toenmalige RK lagere school St. Aloysisusschool, in ’85 werd hij daar benoemd als adjunct-directeur en sinds 1995 was hij schooldirecteur. “Luttenberg is een prachtdorp”, zegt hij. “En daarom ben ik er ook gebleven. Alhoewel ik iedereen in het onderwijs aanraad om op meerdere plekken ervaring op te doen, heb ik dat zelf eigenlijk niet gedaan!” Een gesprek met een onderwijsman in hart en nieren die er naar streefde om ‘altijd stralend voor de klas te staan’.

Kemper is geboren in Haarle. “Aan de tijd op de lagere school, heb ik heel goede herinneringen. Voor vier jaar lang zat ik in een combinatieklas bij meester Weijkamp. Ik dacht toen al: ‘Zo’n meester zou ik later ook wel willen worden’. Na de lagere school ging hij naar het Seminarie in Apeldoorn, maar priester is hij nooit geworden. “Na een paar jaar kreeg de secularisatie ook mij te pakken”, lacht hij. “Na vijf jaar heb ik er een punt achter gezet. Maar ik heb nooit spijt gehad van die jaren. Ik heb er heel veel geleerd. Ik kreeg daar les van enkele enorm inspirerende leerkrachten. Enorme voorbeelden voor me, die prachtig konden vertellen. En dan pakt het vak je. Na een tijdje kwam ik erachter dat mijn toekomst in het onderwijs lag.” Daarna vertrok Kemper naar de Kweekschool.

In 1970 vond Kemper een baan als onderwijzer in Luttenberg. Hij ging er wonen en zou er altijd blijven. “Ik heb nog voor de helft Luttenbergs bloed”, zegt hij. “Mijn moeder kwam hier vandaan en mijn vader heeft hier tien jaar gewerkt als boerenknecht. Het is toch een beetje een specifiek dorp. De gemeenschap is hier heel hecht en eensgezind. Ik denk dat dat ook de reden is dat we hier heel veel voor mekaar krijgen. De kinderen in Luttenberg zijn uiterst rustig. Dat krijg ik ook altijd van stagiaires en nieuwe leerkrachten te horen. Er hangt hier überhaupt een geweldige rust op deze school. Dat heb ik ook altijd heel belangrijk gevonden. Natuurlijk zijn de kinderen in de loop der jaren mondiger geworden, maar dat heb ik nooit als een probleem ervaren. We hebben hier enkele strikte schoolregels en een belangrijke daarvan is ‘Let op je woorden’. Schelden wordt hier niet getolereerd. Daar zijn we hier heel streng in. Ik hier bijna nooit ruzie meegemaakt.”

“Ik heb het altijd belangrijk gevonden dat de kinderen met een plezierig gevoel naar school gingen. Natuurlijk ben ik ook wel eens flink kwaad geworden, maar ik was daar ook zo weer overheen. Dan maakte ik weer een grapje. Je moet de humor erin houden. Ik denk dat ik daar ook wel bekend om stond. Maar ik kon ook heel streng zijn. Met name voor de zesde klas, de latere groep 8. Dan was ik de eerste drie weken enorm strikt. Ik denk dat veel kinderen die eerste drie weken wel eens gedacht hebben ‘wat een kreng’. Maar juist bij die oudere kinderen moet je heel duidelijk zijn, zodat ze weten waar ze aan toe zijn.”

In Kemper schuilt een rasverteller. Geschiedenis is zijn grote passie en begeesterd kan hij erover doceren. Als je van Kemper les kreeg over Luther, dan wist je dat er ergens in het verhaal een liniaal ging sneuvelen. “De bekering van Luther, hè. In een onweersbui gebeurde het. En als de donderslag kwam, sloeg ik met een oude meetlat, ik zocht ze van tevoren wel uit, enorm hard op het bureau. De stukken vlogen alle kanten op. En dat wisten de kinderen. ‘Wanneer komt dat verhaal van Luther?’”

Maar zo had Kemper meer trucjes om de aandacht vast te houden. “Ik was eens aan het vertellen over de rendierenjacht in de prehistorie. En in al mijn enthousiasme deed ik net of de aanwijsstok een speer was. En die gooide ik regelrecht het raam uit. Het ding vloog de speelplaats over en verdween de heg in. Twee jongens heb ik na schooltijd gevraagd om die stok weer op te halen. Die kwamen de buurman tegen. Buurman Bakker. Ik had hem wel kunnen doorboren. Hij maakte er verder geen probleem van, maar hij vroeg wel aan hen of de meester, de volgende keer dat ie over de rendierenjacht ging vertellen, hem even wilde inlichten, ha ha!”

Theo en zijn vrouw Greet worden vrijdagochtend 27 november door de leerkrachten en de kinderen getrakteerd op een feestelijk programma. ’s Middags wacht een buffet bij Spoolder terwijl de kinderen patat krijgen aangeboden van De Schoenmaker. Vanaf 18.00 uur is er een feestelijke afscheidsbijeenkomst (voor genodigden) in Museum De Laarman, waarvan Theo tevens mede-oprichter is. Vanaf 20.00 uur is iedereen welkom.

Lees ook

Sportief en Gezond peiling in Raalte

RAALTE – De gemeente Raalte, GGD IJsselland en het Sportbedrijf Raalte vragen alle inwoners van …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.