Home / archiefcentraal / reunie oud bezoekers jeugdsoos de lamp

reunie oud bezoekers jeugdsoos de lamp

“Van alles kwam er, van bouwvakkers tot studenten. De bindende factor was Olst. Maar eerlijk is eerlijk, het was wel wat alternatief. In het dorp gingen praatjes dat er drugs werd gebruikt, maar dat gebeurde er echt niet. In onze tijd in de jeugdsoos werd er niet eens alcohol gedronken. Eigenlijk waren we heel braaf, maar wel iets anders dan de norm.” Aan het woord zijn de organisatoren van de reünie van jeugdsoos De Lamp, die op zaterdag 28 november wordt gehouden bij ’t Olde Postkantoor. Een dag later is het veertig jaar geleden dat de soos de deuren opende. De Lamp zou in ’74 een zachte dood sterven, nadat steeds meer mensen van het eerste uur waren vertrokken naar elders voor werk, studie of militaire dienst.

Het reüniecomité bestaat uit de oud-kaderleden Gerhard Aberson, Jan en Ine Hijlkema, Cor Verkuil, Wies en Ankie Albers, Henny Rechterschot, Ton Mentink en Evert Feith. Deze laatste is niet bij het gesprek aanwezig, maar speelde wel een centrale rol binnen de soos. Ton: “Hij was eigenlijk de schakel tussen ons en het kunstenaarswereldje, dat twee keer grote manifestaties hield op Groot Hoenlo en bij de Hengforder steenfabriek. Daar gingen we in die tijd graag naar toe. Dat het een beetje alternatief was, lag voor een groot deel aan Evert.”

In Olst was er zo vlak voor het begin van de jaren zeventig weinig te doen voor de plaatselijke jeugd. Rondhangen bij de muziektent in de Olsterhof was altijd een optie en dominee Meijer organiseerde elk jaar een zomerkamp en af en toe ook een uitje voor de jeugd. En iedereen mocht mee, protestants, katholiek of atheïstisch. “Dat waren hele leuke reisjes”, herinneren de organisatoren zich. Cor: “Toen we in de zomer van ’69 terugkwamen van een kamp in Italië bleven we als groep een beetje aan elkaar klitten. Het was een groep van ruim twintig personen, allemaal zo’n beetje tussen de 15 en 17 jaar. Maar waar konden we naartoe? In Wesepe hadden ze ook een soos, Locomonia, en daar waren we eigenlijk een beetje jaloers op. En met Locomonia in het achterhoofd is bij ons het idee gestaan voor een eigen soos.”

Er was geen Landstede Welzijn die de wens van de jeugd op zich nam. En dus gingen de jongeren zelf aan de slag. Hun oog viel op een deel van een oude schuur, een klein hokje van pak ‘em beet dertig vierkante meter aan het Koekoekspad (achter ’t Polletje) in Olst. Of ze daar geen soos van mochten maken. De burgemeester, de dominee en de pastoor gaven het groene licht voor de plannen. Met diverse acties wisten de jongeren het benodigde geld om het schuurtje op te knappen, zo’n duizend gulden, bij elkaar te krijgen. Henny: “Ik geloof dat we nog renteloze leningen hebben afgesloten. Volgens mij hebben de mensen dat geld nooit terug gehad, ha ha!”

Vervolgens moesten de handen uit de mouwen, want het schuurtje had een flinke opknapbeurt nodig. Maar op zaterdag 29 november 1969 gingen de deuren officieel open. Elke vrijdag- en zaterdagavond en zondagmiddag kon je er terecht. Het was eigenlijk een kleine bar. Maar dan zonder alcohol. Fris, koffie en thee kon je er krijgen. “Het was heel basic, als ik het me goed herinner hadden we binnen niet eens een toilet”, stelt Ton. “Plassen deed je maar buiten. Water haalden we van de buren. Maar in de hoogtijdagen zweette je De Lamp uit. Dan zat het er bomvol. Op drukke avonden zaten er ruim vijftig jongeren. Later hebben we er nog een deel van de schuur bij aangetrokken. Ik kan me ook nog herinneren dat we zelfs een paar grote discoavonden hebben georganiseerd bij Dalhuizen op de Dijk. Daar hadden we meer ruimte. Dat liep heel goed, maar we zijn ermee opgehouden nadat het een keer uit de hand was gelopen. Toen waren er ineens van die types binnen met maar één doel: Knokken. Die hadden er niks te zoeken,”

Wat er gebeurde in de soos? Helemaal niet veel bijzonders. Van een potje kaarten tot een babbeltje maken, van muziek luisteren, voorzichtig schuifelen tot een wandelingetje maken. Er zijn in De Lamp ook ontzettend veel stelletjes ontstaan, vertellen de organisatoren. “Jan en Ine en Wies en Cor bijvoorbeeld, maar er waren er veel meer. Of we veel stelletjes vrijend hebben betrapt? Oh ja, hoor, heel vaak, heb je even?” Vooraf aanmelden voor de reünie is noodzakelijk en kan via info@jeugdsoosdelamp.nl. Wie meer wil weten over de reünie of wie gewoon nieuwsgierig is naar dat stukje historie kan een kijkje nemen op www.jeugdsoosdelamp.nl.

Lees ook

Carolien Jonkman: Luisteren

Steeds meer mensen luisteren naar zichzelf en zijn zich bewust van wat er in hun …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.