Home / archiefcentraal / het dorp kitojo ik wil graag dokter worden

het dorp kitojo ik wil graag dokter worden

Wat kun je verwachten van de toekomst wanneer je ouders aan aids of malaria zijn overleden, je elke dag honger lijdt, niet naar school kunt en geen medicijnen krijgt als je ziek bent, en als er bovendien geen zuiver drinkwater is als je erg dorst hebt. Dat is uitzichtloos! Tenzij…

De Raalter stichting Second Home for Children in Uganda geeft wezen in het dorpje Kitojo een kans zich aan de erbarmelijke levensomstandigheden te ontworstelen. Journalist/schrijfster Edith van Zalinge heeft het dorpje bezocht. Salland Centraal publiceert haar interviews, die ook in boekvorm verschenen. Het boekje is voor tien euro bij Bruna Raalte en de Wereldwinkel te koop. Helpen met een gift of donateur worden kan natuurlijk ook.

Het dorp Kitojo: Ik wil graag dokter worden

Gerald Tuhebwe (16) weet precies wat hij wil met zijn leven: Dokter worden. Zoals de dokter van Icobi, het instituut waar hij soms naartoe moet om zich te laten controleren op aids – vlak voor Geralds geboorte overleed zijn vader aan die ziekte. Of zoals de andere dokter die hij weleens in het dorp heeft gezien.

“Ik wil zieke mensen helpen. Zodat ze beter worden in plaats van doodgaan,” zegt hij zachtjes. Zijn blik is doorlopend naar de grond gekeerd. Hij is verlegen, duidelijk niet gewend om zijn verhaal te doen. Maar als hij praat over zijn toekomstplannen, kijkt hij op. “Ik wil naar de universiteit en daar voor dokter leren.” Even glimmen zijn donkere ogen en zijn stem wordt vaster. “Daar ga ik heel erg mijn best voor doen.”

De zestienjarige Gerald heeft niet alleen een wens, hij dóet er daadwerkelijk iets aan om zijn wens te realiseren. Zo jong als hij is. En zo moeilijk als zijn omstandigheden ook zijn. Gerald is wees. Zijn moeder overleed een paar jaar geleden aan malaria. Nu woont hij bij zijn oma Edinasi Kimanyaenda. Van de acht kinderen die zij kreeg, zijn er vijf overleden aan aids. Edinasi zorgt voor hun acht kinderen. Haar man is oud en ziekelijk. Ook wonen er nog twee dochters bij haar in.

Geld verdienen

Het huis is oud en slecht. Als het regent, stroomt het water door de vele roestgaten in het golfplaten dak naar binnen. Oma Edinasi heeft een plastic zak op haar bed gelegd, om te voorkomen dat de dekens al te nat worden. Bij de matrassen van de kinderen helpt dat niet omdat die van onderaf nat worden door het binnenstromende water. Eten is er nauwelijks, laat staan geld om de kinderen naar school te laten gaan. Maar Gerald is niet van plan zich hierdoor te laten belemmeren.

En tot nu toe is het hem gelukt, zelf zijn schoolgeld bij elkaar te verdienen. Daarvoor houdt hij kippen en een geit. Wanneer hij maar kan, werkt hij bij anderen op de plantage. Zo kan hij geld verdienen om méér dieren te kopen. Een verzekering voor zijn toekomst, want straks kan hij die dieren verkopen om van de opbrengst zijn studie te kunnen betalen.

Het is vrij uitzonderlijk dat een jongen zó gedreven aan zijn toekomst werkt. Zeker omdat hij geen ouders heeft om hem te stimuleren en te helpen. Gerald knikt, hij kent niemand anders die, net als hij, zijn eigen schoolgeld bij elkaar spaart. Daar is hij ook heel trots op. “Zo laat ik zien dat ik later ook voor andere mensen kan zorgen”, denkt hij.

Het betekent nu wel hard werken voor een scholier. ’s Ochtends vroeg geeft hij de dieren eten. Zodra de school uit is, gaat hij aan het werk. Bij oma op het land, of bij wie hij ook maar iets kan doen. Daarnaast vlecht hij matten. Dat werk doet hij vooral in het weekeinde. Tijd om met leeftijdgenoten op te trekken heeft hij niet. Alleen op school in de pauze. Maar dat vindt Gerald niet erg. “Ik hou heel veel van dieren. Het is leuk om ervoor te zorgen, vooral ook omdat ik daardoor later misschien naar de universiteit kan.”

Studeren vindt Gerald echt leuk. Het is vooral interessant om Engels te kennen. “Ik weet dat ik dan straks met iedereen kan praten.” Als hij studeert, probeert hij zijn oma ook wat woordjes te leren, terwijl zij bezig is met het brouwen van drankjes voor zieke mensen. Want op die manier verdient Edinasi af en toe iets bij. “Maar meestal staat haar hoofd er niet naar”, zegt Gerald. De oude vrouw heeft vaak last van maagzweren, een veel voorkomend probleem bij mensen die onregelmatig en te weinig eten.

Hoewel Gerald blij is dat zijn oma voor hem zorgt, vindt hij het leven zonder ouders toch erg moeilijk. Dat er zoveel meer weeskinderen om hem heen zijn, helpt niet de pijn te verzachten. “Het is heel erg rot als je ouders dood zijn. Daarom wil ik later, als ik dokter ben, zorgen dat er minder mensen doodgaan. Dan blijven minder kinderen alleen achter.”

Oeganda heeft het hoogste percentage weeskinderen ter wereld. Van de kinderen jonger dan 18 jaar is, tengevolge van aids en andere dodelijke ziekten, vijftien tot achttien procent wees. Dat betekent dat ze hun vader of moeder, of beide ouders hebben verloren. Zo heeft veertien procent al beide ouders verloren, 28 procent alleen geen moeder meer en liefst 58 procent geen vader.

Traditiegetrouw worden weeskinderen ondergebracht bij familie. Een kwart van alle ­families heeft de zorg over één of meer weeskinderen. Dat betekent een ­grote belasting omdat een gemiddeld gezin al zeven kinderen heeft. Uit onderzoek blijkt dat weeskinderen vaak ­emotioneel en lichamelijk worden verwaarloosd of ­slachtoffer zijn van mishandeling en ­incest. Een groot aantal weeskinderen gaat niet naar school. Veel kinderen raken met het hiv-virus besmet doordat de moeder seropositief was tijdens de zwangerschap of bij de ­geboorte van het kind.

Lees ook

Excursie bij het Rozendael

HEINO – Agnes Neimeijer verzorgt op dinsdag 3 augustus weer een avondexcursie bij landgoed Het …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.