Home / archiefcentraal / wat er mis kan gaan tot amsterdam dakar

wat er mis kan gaan tot amsterdam dakar

Alice Spijker en Sander Boertjes doen mee aan de ongewone rally Amsterdam-Dakar Challenge. De deelnemers van die rally rijden met oude brikkies naar de eindbestemming Dakar. Een klassement is er niet, het gaat om het volbrengen van de rit. Het stel uit Heino zal, als alles naar wens verloopt, op 14 februari vertrekken met hun Volkswagen LT 40 uit 1985. Alice en Sander zullen in de aanloop naar de rally en tijdens de rit verslag van hun belevenissen doen op Salland Centraal. Het vijfde verslag.

“Na overleg met het visumbureau in Amsterdam hebben we de visa aangetekend verstuurd. Inmiddels zijn de paspoorten met de aangepaste visa teruggekomen van de ambassade in Brussel en moeten nu goed zijn. We zijn er echter niet van overtuigd. De goochemerd die daar op de Mauritaanse ambassade werkt heeft onze visa bijgewerkt met een beetje tip-ex. Dat hadden we dus zelf ook wel gekund. Hopelijk slikt de douane deze opvallende correctie, maar ik ben bang dat we wel extra smeergeld moeten betalen. Het visumbureau in Amsterdam was niet verrast dat er iets aan ons visum mankeerde, er schijnt wel vaker wat mis te zijn. We laten het maar gewoon op ons afkomen. Ik ben ervan overtuigd dat we het land wel inkomen en ik ga ervan uit dat we het ook gezond weer verlaten. Misschien kost ’t wat maar dan he’j ook wat!”

“Vorige zijn we met een paar vriendinnen druk bezig geweest om de buitenkant van de bus verder op te leuken. Het resultaat mag er zijn, het is een heel fleurige bus geworden. We kregen zelfs een kaartje van de buren waar op stond geschreven dat ze het jammer vonden dat hij over een paar weken weer weg gaat: Het staat namelijk zo vrolijk in de straat! Een andere buurvrouw stond van de week aan de deur, met de vraag of ze nog op tijd was om de Stichting Darsilami te sponsoren èn of er nog een sticker bij op de bus kon. Binnenkort openen zij Bed & Breakfast Heino (0572-393221) en ze kan wel wat naamsbekendheid gebruiken. Nou, zolang we nog niet weg zijn kan er nog van alles bij op de bus.”

“De buurvrouw is niet de enige die in onze bus mogelijkheden ziet om naamsbekendheid te krijgen. De Soroptimisten van Raalte en Nijverdal (SallAnders), zouden ook graag wat meer bekendheid te krijgen. Soroptimisten is een vereniging van vrouwen die zich inzetten voor het verbeteren van de mensenrechten, in het bijzonder van de vrouw en het kind. Dat sluit prima aan bij de Stichting Darsilami. Van Triflex in Zwolle,producent en leverancier van vloeibare kunststoffen voor vloer- en afdichtingsystemen, krijgen we doos vol met rekenmachinetjes voor de school in Darsilami. In een land waar batterijen een luxe zijn, zijn rekenmachines op zonne-energie een uitkomst.”

“Tijdens alle voorbereidingen, huishoudelijke beslommeringen, werk en de rest van ons dagelijks leven, herinnert Willemien van de Stichting Darsilami ons eraan dat we al lang niets hebben laten horen. Daar heeft ze een punt. We laten haar dus weten waar we staan met onze voorbereidingen en dat we inmiddels bij haar nicht een aantal zakken met kleding hebben opgehaald. Zelf steunt Willemien haar eigen Stichting door het runnen van een lodge. De winst die ze maakt met dit gastenverblijf is voor de stichting. Voor deze lodge heeft ze een tweepersoons matras nodig. Tot nog toe hebben we alleen twee éénpersoons matrassen weten te regelen.”

“Op vrijdag besluiten we stoute schoenen aan te trekken en bij Seine Wonen te vragen of zij misschien nog een tweepersoons matras hebben die ze om de één of andere reden niet meer kunnen of willen verkopen. We hebben geluk. In het magazijn ligt nog een matras waarvan de hoes wat vervuild is, die mogen we de volgende dag komen ophalen. Sander is van plan alle matrassen tegen het dak van de bus aan te maken. Dan liggen ze niet in de weg en functioneren ze ondertussen meteen als isolatiemateriaal tegen de kou en als demping van het geluid onderweg.”

“Langzaam aan komt dan de vertrekdatum dichterbij. Vrienden, bekenden, dorpsgenoten en collega’s vragen nu met de regelmaat van de klok: ‘En? Hebben jullie er al zin in?’ of ‘Nou? Alles al klaar?’ Op beide vragen antwoorden we gek genoeg:‘Och, nee. Nog niet echt.’ Gelukkig hoeft alles nog niet klaar te zijn, maar Alice vroeg zich toch oprecht af, waarom ze er nog niet ontiegelijk zin in heeft. ‘Waarom ik er geen vlinders van ik mijn buik heb. Toen ik vandaag van m’n werk terug naar huis reed, bedacht ik mij dat dit vooral komt doordat onze voorbereidingen bijna alleen maar te maken hebben met alles wat mis kan gaan.’”

“Voorbereidingen tegen de kou, voorbereidingen tegen autopech, voorbereidingen tegen diaree, malaria, uitdroging, gele koorts, voorbereidingen tegen wekenlang-niet-in-de-gelegenheid-zijn-te-douchen, voorbereidingen om ervoor te zorgen dat de douane van Mauritanië ons toch vooral maar door laat rijden, enzovoort. ‘Ik heb zelfs een avondje gespendeerd met het doorzoeken van de kleding die we meenemen naar Gambia. Niet om te kijken of het wel schoon en heel is, maar om er zeker van te zijn dat iemand niet zo gek is geweest om er iets bij in te stoppen…’ Het zal je gebeuren dat je op die manier in Marokko of zo in de gevangenis komt, je afvragende hoe het in hemelsnaam zover gekomen is. Gek hoor. Maar ja… Normaal gesproken rijden we ook niet dwars door West-Afrika.”

“Waar we ons echt wel op verheugen is zaterdagmorgen 14 februari, maar dat lijkt nu nog steeds zo ver weg. Vanaf het moment dat we vertrekken uit Heino, kunnen we alles gewoon laten gebeuren en ervaren wat zo’n reis nou eigenlijk met je doet. Dáár hebben we zin in.”

Lees ook

Geen monumentale status voor arbeiderswoningen Olsterkampweg

OLST/WIJHE – Vier montagewoningen uit de wederopbouwperiode aan de Olsterkampweg in Olst krijgen geen monumentale …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.