Home / archiefcentraal / je moet altijd de diepte blijven zoeken

je moet altijd de diepte blijven zoeken

“Hier, moet je kijken.” Frank Satink haalt zijn telefoon, waarmee hij ook zijn mail kan inzien, voor de dag. “Een kwartiertje geleden heb ik voor het laatst gekeken en nu heb ik al weer tien nieuwe berichten. En zo gaat dat dat de hele dag!” Frank is boeker in dienst van het Hellendoornse organisatiebureau Ev’ Hands van Rob Telgenkamp. In die hoedanigheid regelt Frank al enkele jaren alle bands voor Stöppelhaene, Dauwpop, Ribs&Blues en De Lantaarn. En dat is nog niet alles. Frank werkt ook mee aan de programmering van Lucky in Rijssen, Atak in Enschede en de Waerdse Tempel in Heerhugowaard.

Daarnaast heeft Frank (geboren en getogen in Heino, tegenwoordig woonachtig in Zwolle) twee jaar geleden samen met muziekvriend Arjan Domhof (boeker van Hedon) een eigen platenmaatschappij opgericht: Goomah Music. Daarmee hebben ze platen uitgebracht van The Horse Company en Cool Genius. Dit jaar volgt een nieuwe plaat van The Horse Company en het debuutalbum van de jonge elektropop/rockers I Kissed Charles. En dan wordt het dus hectisch in de mail. “De combinatie van die twee is superleuk. Ev’ Hands en Goomah versterken elkaar. Maar ik ben wel veel weg. Of ik nog een sociaal leven heb? Dat kun je beter aan mijn vriendin vragen, ha ha! Ik werk vaak op rare tijden, dat wel. Een normale boeker kan de ochtend na een optreden in zijn zaal uitslapen, maar dan moet ik alweer naar het volgende adres. Dan word ik alweer verwacht in de volgende zaal.”

Zo’n 2,5 jaar is hij nu programmeur. Frank heeft daarvoor altijd gewerkt als P&O-manager bij een groot bedrijf. “Voor veel mensen misschien een vreemde overstap, maar voor mij niet. Ik ben mijn hele leven bezig geweest met muziek. Ik heb ontzettend veel CD’s, ik was DJ, ik heb in een bandje gezeten en ik ging ontzettend vaak naar concerten.” Frank houdt zelf het meest van alternatieve rockmuziek. Maar zijn smaak moet hij regelmatig uitschakelen. “Bij een feest als Stöppelhaene moet je gewoon zorgen voor goede feestmuziek. Ik ben daar zelf niet heel erg in thuis, maar ik krijg wel veel tips van de organisatie.”

“Toen ik als programmeur begon, dacht ik: ‘Al die veelbelovende alternatieve bandjes staan altijd alleen maar in het westen, daar ga ik eens wat aan veranderen.’ Het is me echter duidelijk geworden dat het publiek daarvoor hier niet erg groot is. Bij dat soort concerten in de regio zie je toch vaak dezelfde gezichten. Maar desondanks probeer ik het nog steeds. Neem een festival als Dauwpop. Ook daar heb je een Guus Meeuwis en een Ilse de Lange nodig om kaarten te verkopen. Dat soort bands horen er ook te staan. Honderdduizenden mensen zijn er fan van en die moet je ook bedienen. Maar ik probeer het programma wel te verdiepen. Dit jaar bijvoorbeeld met De Staat, een veelbelovende band. Je moet daar constant een beetje mee spelen. Die grote namen maken de wat minder commerciële acts mogelijk!”

Gelukkig is er nog steeds ruimte voor avontuur. En soms ook onverwachte successen. “Vorig jaar heb ik Fakkelteit in De Lantaarn neergezet. Dat is een hiphopact met leden van Opgezwolle. Iedereen verklaarde me voor gek. Er had, voor zover ik weet, nog nooit een hiphopact in De Lantaarn gestaan. Maar ik heb het er door gedrukt. In de voorverkoop hadden we al 350 kaarten verkocht. En ’s avonds aan de kassa vlogen er nog eens tweehonderd kaarten weg. Het was op tien kaarten na uitverkocht. Ik vertelde vlak voor het optreden aan rapper Sticks dat er in 25 jaar dus nog nooit een hiphopact in De Lantaarn had gestaan. Daar keek ie van op. De zaal was propvol en er hing echt een spanning in de lucht. Sticks komt op en schreeuwt meteen: ‘Hé Hellendoorn ik hoor dat er hier voor het eerst in 25 jaar hiphop op het podium staat! De hele tent ontplofte! Het was een enorm succes, niemand had het verwacht.”

Frank is er trots op dat De Lantaarn als enige popzaal van Nederland goed kan draaien zonder subsidie. “We hebben dat toch maar mooi met elkaar voor mekaar gekregen. Natuurlijk lukt dat ook omdat we inkomsten hebben vanuit de zaalverhuur, maar toch, we krijgen hier veel voor mekaar. En ook in de andere zalen boeken we goede financiële resultaten. Dat kan alleen maar door creatief te zijn. Ik werk veel met concepten. Zoals de ‘Bring it on’-avonden in De Lantaarn. Dan zet ik meerdere veelbelovende, maar nog niet erg bekende bands bij elkaar. Dan bied je net wat meer. Je moet commercieel denken. Maar wat je ook doet, je moet nooit je publiek onderschatten, je moet altijd de diepte blijven zoeken!”

Lees ook

Natuurmomenten: Gedoe rond de Kamperplaat

Sjaak Bruggeman deelt met enige regelmaat zijn natuurmomenten met ons. En altijd is er wel …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.