Waar vind je nog een burgemeester die, te midden van ROHDA-fans, vrolijk zegt dat hij een echt groen-wit hart heeft?

Lauk: Derby

Ware propaganda voor de voetbalsport. Zo noemde wijlen Jan Keijzer uit Luttenberg in zijn krantenverslagen vroeger bijna elke wedstrijd van zijn geliefde SDOL. Het zal niet altijd helemaal waar zijn geweest, zo vermoed ik, maar ik moest aan die fraaie volzinnen van de ‘Luttenberger van de Eeuw’ denken vorige week zaterdagavond bij ROHDA-Heino. Een echte voetbalderby dus, eindstand 2-2, tussen twee dorpen die allebei zeker weten dat die ‘anderen’ zo’n grote mond hebben. En dat rustig zeggen zonder enig risico dat lijf of leden beschadigd worden. Het was die zaterdagavond op het drukke sportpark Tijenraan namelijk heel plezierig.

Waar vind je nog een burgemeester die, te midden van ROHDA-fans, vrolijk zegt dat hij een echt groen-wit hart heeft? Waarbij hij niet op zijn politieke voorkeur doelde maar op de clubkleuren van Heino. Ik zie het de burgemeester van Deventer nog niet doen te midden van PEC-fans: “Ik heb een echt rood-geel hart.” Dan heb je heel snel een burgemeestersvacature in de Koekstad.

Waar zie je de vrouw van de voorzitter nog druk met bier tappen voor al die dorstige supporters uit Raalte en Heino? Waar staat de naam van de Heino-trainer (met lang ROHDA-verleden) gewoon op het bord met ‘Vrienden van ROHDA’? Waar zegt de voltallige ME, twee man met platte pet in een busje, tegen een bezoeker zonder licht op de fiets dat hij maandag toch echt even naar de fietsenmaker moet. Waarna iedereen vrolijk zijn weg vervolgt.

Waar loopt een veiligheidscoördinator (dat schijnt verplicht te zijn van de KNVB) zo ontspannen rond? Waar gebruiken suppoosten paraplu’s om te voorkomen dat supporters de bierglazen naar het veld meenemen? Dat kan dus alleen bij zo’n derby. Je zou het bijna ouderwets noemen. Alleen kunstgras, housemuziek en voetbalmeisjes zag of hoorde je vroeger niet. De supporters zijn verder niks veranderd. Het blijft mooi om aan de zijkant te staan en de reacties te horen.

Als een Heino-speler op het plastic stortte, mompelde altijd ergens een ROHDA-man; “Wat een aansteller”. En als een ROHDA-speler neerzeeg, dan hoorde je wel ergens een Heinose reactie; “Wat een komediant.” Het blijft fascinerend; iedereen ziet hetzelfde, maar iedereen ziet het anders.
Voor zo’n wedstrijd had Jan Keijzer wat mij betreft al zijn lofuitingen mogen gebruiken. Alleen, wie de lijst van grote en kleine incidenten bij betaald- en amateurvoetbal ziet, weet dat ROHDA-Heino helaas bijna een uitzondering op de regel is geworden. En daar zou ook Jan niet vrolijk van zijn geworden.

|Doorsturen

Uw reactie


Uitgelicht


Columns

Algemeen

112

Sport

Politiek

Uit

Digikrant


Volg ons op Facebook


Volg ons op Twitter




Salland Centraal wordt gehost door:
EG COMPUTER SPECIALISTEN

Agenda

Weer