Zondagse gedachte: Vol verwachting klopt ons hart…

Voor veel mensen is dit het weekend van Sinterklaas-vieren. Cadeautjes kopen, gedichtjes en surprises maken, grapjes en extraatjes voor elkaar verzinnen voor een leuke avond, met hopelijk inderdaad tevreden gezichten aan het eind. Vol verwachting klopt ons hart.

Het is vandaag ook de eerste zondag van de Advent. De Adventskrans wordt tevoorschijn gehaald, het eerste kaarsje wordt aangestoken en daarmee wordt de toon gezet naar verwachtingsvol uitzien naar kerst. Als je buiten om je heen kijkt zie je ook daar al de eerste verschijnselen van: feestverlichting in de straten, mensen maken hun huizen weer op voor de donkere dagen van december. Kerststerren voor de ramen. We maken het licht, want we houden niet van donker. Met al dat licht verdrijven we immers ook de donkerte: je maakt het in en om huis wat gezelliger met al die lampjes en versiering.

Advent: de tijd van verwachten, van “uitzien naar….” Wat betekent dat voor mensen die gelovig willen uitzien naar kerst? In dit weekend lezen we uit Marcus, over waakzaamheid. Wel verwachten, maar niet weten wanneer de Heer komt. Het is aan ons om steeds voorbereid te zijn op het moment dat er bij ons wordt aangeklopt en er een beroep op ons gedaan wordt om te doen wat van ons gevraagd wordt: werken van liefde en barmhartigheid, van trouw en omzien naar elkaar. Doen wat goed is in Gods ogen om Zijn Koninkrijk waar te maken, opdat er geen eeuwige duisternis in onze wereld zal zijn.

Dat vraagt om méér dan alleen leuke lampjes aansteken en zorgen voor “versiering aan de buitenkant” hoezeer dat ook kan helpen! Met Kerst vieren we de geboorte van Gods eigen Zoon, de menselijke gestalte van Zijn Woord van Liefde en trouw. Voorbereiden op kerstmis, op die geboorte vraagt ook van ons, dat we ruimte maken in onszelf om te kijken waar we zelf dat Woord van Liefde en trouw waarmaken in ons eigen leven. Een leuk Sinterklaasfeest maken kan daarbij zeker helpen, met echte aandacht voor wat je geeft aan de ander. Het kan een mooie start zijn voor de 4 weken die volgen.

Advent, de tijd van wachten, maar niet passief. Het is een actieve tijd van waakzaamheid, om onszelf af te vragen: wat helpt mij straks de geboorte van Jezus, als die ook niet ín mij plaatsvindt. Een mooie eerste Adventszondag toegewenst.

Clazien Broekhoff, pastor parochies H. Lebuinus en H. Kruis

|Doorsturen

Uitgelicht


Columns

Algemeen

Sport

Politiek

Uit