Zondagse gedachte: Ik zoek iets wat ik niet kan kopen…..

Ooit was dit een uitspraak van een jongere tijdens de evaluatie van een weekend dat we met jongeren hadden gehad in Assel bij de Salesianen van Don Bosco. Het waren weekends met een zingevende inhoud waar veel jongeren op afkwamen. Het maakte even stil, dwong je tot nadenken over waar je mee bezig was, wat belangrijk voor je was. Wie loop je achterna en waarom? Aandacht voor een diepere laag in jezelf.

Deze week na Pasen lijkt alles weer zijn gewone gangetje te gaan. De Goede Week is voorbij, die week die ook tot nadenken stemde. Die ons tot bezinning bracht over het lijden en sterven van onze Heer Jezus Christus en het lijden in onze wereld van vandaag. Ook je eigen pijn en verdriet mocht de revue passeren en velen hebben bij de kruishulde op Goede Vrijdag op de één of andere manier hun verdriet gedeeld met het lijden van Jezus om in gedeeld verdriet hoop te putten. Om ergens een nieuw begin te zoeken om verder te kunnen met de trage vragen van het leven: wie ben ik, waar sta ik, wat wil ik, wat doe ik met mijn onmacht en verdriet.

Dit weekend lezen we hoe de leerlingen een weg moeten zoeken zonder de nabijheid van Jezus. Ze zijn hun “vaste baak en veil’ge ree” even kwijt. Zoekende zijn ze, naar houvast, hun geloof trilt en wankelt….
Ze zoeken en weten dat niet alles verloren is. Geloven dat Hij het toch bij het goede einde had, dat Hij hen niet verlaten zou, zoiets had Hij toch gezegd?
Maar waar, en wat en hoe?
Net als de leerlingen zij ook wij het spoor wel eens bijster. En toch? En toch!
“Ik zoek iets wat ik niet kan kopen” dát gevoel. Je kan het niet pakken, maar je weet: het ís er, en er komt een moment dat ik het zal vinden. “Zalig zij, die niet gezien en toch geloofd hebben!”

Clazien Broekhoff

 

|Doorsturen

Uw reactie


Uitgelicht


Columns

Algemeen

Sport

Politiek

Uit