Zondagse Gedachte: Herfst met Maria

Oktober is altijd een bijzondere maand. Ineens voel je het aan alle kanten: het weer verandert, het wordt frisser, de kleuren in de natuur veranderen, je pakt weer andere kleren uit de kast, je trekt weer een jas aan, misschien ’s ochtends al weer even handschoenen…. Het wordt, nee, het is herfst.

Wonderlijk hoe het ritme van de natuur zich altijd weer herhaalt, en ik moet zeggen ik vind het eigenlijk ook altijd weer mooi. Ik voel dan eerlijk gezegd geen verval. In en rond de kerk hebben we ook zo’n ritme, waar ik me ook aan optrek, dat me goed doet en vastigheid geeft: Oktober, mariamaand. In deze maand staat het rozenkransgebed centraal.

Natuurlijk kunnen we dan meteen piepen dat dat lang niet zoveel meer gebeden wordt als vroeger en dat onze jongere generaties het niet meer kennen, maar ik wil daar toch ook tegenover stellen dat er nog steeds ontzettend veel kaarsjes worden opgestoken bij Maria. Veel van onze kerken bieden de mogelijkheid om op elk gewenst moment van de dag even binnen te lopen, even stil te zijn bij Maria en je gedachten, je zorgen, je dankbaarheid of wat je maar bezighoudt bij haar neer te leggen, en hoe vaak gaat dat niet vergezeld van een weesgegroet.

Ook mensen die al heel lang niets meer met kerk hebben volgens hun eigen zeggen, steken graag een kaarsje op, “omdat dat zoveel meer zegt dan woorden”. We zagen het laatst nog bij die ontzettend trieste gebeurtenis in Oss. Alle religieuze gebouwen open en zoveel mensen die er even hun troost vonden, even hun verdriet een plekje konden geven in dat gebouw dat al jaren en jarenlang zo veel tranen van vreugde en verdriet opgevangen heeft.

Ik was bij de startviering van één van onze scholen. Om technische redenen vond de viering in de school plaats, maar daarna ben ik met 8 kinderen van de leerlingenraad naar de kerk gelopen en hebben we vanuit elke klas en ieder met een eigen intentie kaarsjes aangestoken bij Maria.

En tenslotte klonk uit 8 kindermonden een helder weesgegroet.  Verval? Nou nee….. Ik was ontroerd, en ik denk Maria zelf ook….. Ik wens u een mooie maria-oktobermaand toe.

Clazien Broekhoff

|Doorsturen

Uitgelicht


Columns

Algemeen

Sport

Politiek

Uit