Zondagse Gedachte: Heilig kruis

Op zondag 9 september wordt in de basiliek van de Kruisverheffing het feest van het Heilig Kruis gevierd. Misschien denkt u nu wel: “maar valt er in de katholieke kerk dan nog wel wat te vieren?”

Een begrijpelijk vraag gelet op de kerkelijke wantoestanden die onlangs ook weer in Pennsylvania (Amerika) aan het licht zijn gekomen. Jarenlang is daar door kerkelijke leiders grootschalig seksueel misbruik door priesters toegedekt en in de doofpot gestopt. Daar is maar een woord voor: schandalig! Als katholiek pastor schaam ik mij daar diep voor. En ik schaar mij dan ook in de rij van mensen, binnen en buiten de kerk, die vinden dat het zo langzamerhand tijd is voor krachtige en heldere maatregelen van de kerkelijke leiding. Er moet, linksom of rechtsom, écht schoon schip worden gemaakt.

Mijn katholieke kerk heeft door het misbruik en het toedekken daarvan een loodzwaar kruis te dragen. Ik begrijp dan ook dat vele mensen de afgelopen jaren om die reden teleurgesteld en verbitterd de kerk hebben verlaten. Begrijpelijk maar ook heel jammer. Want mijn kerk is zoveel meer dan voorgangers die misbruik hebben gepleegd en kerkleiders die hebben gezwegen terwijl ze wisten van het misbruik. Tot mijn kerk behoren ook talloze mensen, vroeger en nu, die wél deugen. Katholieke mensen die oog, oor en hart hebben voor mensen in onze samenleving die een kruis hebben te dragen; het kruis van ziekte bijvoorbeeld, of het kruis van eenzaamheid, het kruis van buitengesloten worden, van pijn en teleurstelling etc.

God-zij-dank zijn er heel veel katholieke mensen die anderen en elkaar helpen hun kruis te dragen. En ze doen dat omdat ze geïnspireerd zijn door Jezus Christus die zelf ook een zwaar kruis te dragen kreeg. Hij is er zelfs aan gestorven. Maar dat bleek niet het einde. Hij is door God ten leven gewekt en sindsdien is zijn kruis voor gelovigen teken van leven, eeuwig leven geworden. Opzien naar zijn kruis sterkt mij en velen met mij in de kracht om het kruis te dragen als dat op je levensweg komt en om anderen te helpen hun kruis te dragen. Vanuit het diepe geloof dat uiteindelijk niemand van ons definitief zal bezwijken onder het kruis maar dat God ook ons zal opwekken tot leven, eeuwig leven.

Om juist dat geloof uit te dragen hebben we in 2010 onze parochie, een fusie van 9 geloofsgemeenschappen, de naam gegeven: parochie H. Kruis. We zijn inmiddels 9 jaar onderweg met elkaar. We delen vreugde en verdriet. We proberen elkaar vast te houden en te bemoedigen ook in zware tijden. We gaan gebukt onder het kruis van misbruik en toedekken. Maar we bemoedigen elkaar ook in het geloof dat het kruis van Jezus teken van leven, eeuwig leven is geworden.

En juist dat willen we vieren we op zondag 9 september om 10.30 u. in de basiliek van de Kruisverheffing. U bent welkom.

Harry Bloo, pastor parochie H. Kruis

 

|Doorsturen

Uw reactie