Pensionado: Zomergriep

Ach ja, het hoort er nu eenmaal bij, de zomergriep. Onlangs werd ik ermee geconfronteerd. Het begon met vage klachten, beetje buikpijn, beetje gammel in de botten....Daarna kwam het kotsen, spugen, overgeven of hoe zulke ellende ook wordt genoemd. De hoofdpijn zette een tandje bij en toen begon mijn lichaam zich over te geven aan slapen. De hele dag, de hele nacht en wederom een hele dag. Ik wist niet dat ik zo moe kon zijn. Waarvan eigenlijk? Even eruit, snel terug in bed en onmiddellijk vielen mijn ogen weer dicht.

Toen ik dit verhaal aan derden vertelde, kwamen ook zij met voorbeelden van mensen met dezelfde verschijnselen. Toen wist ik het: het heerst. Is deze zomergriep besmettelijk? Is deze zomergriep voor iedereen? Is deze zomergriep te voorkomen? Tja, daar kan niemand antwoord op geven. Het gebeurt gewoon of niet.

De griep in de winter is van een heel ander soort. Koorts komt daar zeker bij kijken. Een algehele futloze toestand na de griep, het herstel kost veel tijd! Deze winter belandden veel mensen in het ziekenhuis, zo ernstig waren hun klachten. De griepprik had geen effect gehad, deze variant zat niet in de cocktail.

In mijn werkzame leven ging ik altijd maar door. Koude rillingen...met de dikke jas aan was ik er. Geen stem, fluisteren kon ook. Spugen, och gewoon een emmer mee. Hoofdpijn, een strip paracetamollen deed wonderen. Wat was ik destijds een bikkel. Doorgaan, we moeten doorgaan, want ik dacht immers dat ik onmisbaar was.

Maar in deze fase, het pensionado-bestaan, mocht ik me overgeven aan de zomergriep. Ik had immers alle tijd van de wereld. Uitzieken hoefde niet, het ging vanzelf over. Ik heb em al gehad, laat de zomer maar komen.

Johanna van den Berg
Uit het leven van een pensionado

|Doorsturen

Uw reactie


Uitgelicht


Columns

Algemeen

Sport

Politiek

Uit