Pensionado: Klavertje Vier

Onlangs sprak ik uitgebreid met een vrouw over haar grote hobby, verzamelen van klavertjes vier. Ze had al een interview op de radio gegeven en bovendien had ze ook al in diverse tijdschriften gestaan met haar bijzondere hobby. Waar het hart vol van is, loopt de mond van over. Klavertje vier...kom hier....klavertje vier....hier moet je zijn....ik weet je te vinden.

Elk blaadje stelt iets voor, lees ik op internet. De eerste staat voor hoop, de tweede voor vertrouwen, de derde voor liefde en de vierde voor geluk. Nou, ik moet maar snel op zoek naar zo'n klavertje, want ik kan wel wat geluk gebruiken. De Staatsloterij brengt niks en Gaston is nog niet in onze straat geweest.

Ik las dat je maar kans hebt van 0,1% om zo'n klavertje vier te vinden. Ik was dan ook erg verbaasd, dat deze vrouw er al zoveel gevonden had. Ze zag er erg gelukkig uit en zo te zien ontbrak het haar ook niet aan liefde. Haar man week niet van haar zijde en keek haar liefdevol aan.

Als zij op een grasveldje staat, weet ze precies of daar klavertjes vier groeien, dat voelt ze. Ze weet ook precies waar ze moet zijn. De klavertjes vier roepen haar. Zo plukt ze de een na de ander. Ze droogt ze en plakt ze allemaal in. Ook zitten er in haar plakboek klavertjes 5, 6 en 7. Ooit verkocht ze haar hele collectie aan een kunstenaar. Het kunstwerk heeft ze nooit gezien, de man stierf al snel. Wellicht is dat een teken om de blaadjes niet aan een ander te geven, ze brengen alleen geluk aan de vinder, was haar redenatie.

Wanneer ik een “goed”  grasveldje zie, hoop ik, dat ik ook een geluksbrenger vind.  Och.......een pensionado heeft toch tijd genoeg om te zoeken!

|Doorsturen

Uw reactie


Uitgelicht


Columns

112

Sport

Politiek

Uit