Historische werkgroep Oudleusen: Antiek

In de provinciale Overijsselsche en Zwolse Courant van januari 1910 stond een advertentie van notaris Seidel te Dalfsen. Het ging om een publieke verkoop van ‘de geheele Boerenvoortvaring’ in het sterfhuis van de Wed. W. Goos te Oudleusen. Dat was, zoals een verre nazaat mij verzekerde, om ‘de boel uut mekare te maken’. Dat het niet om de inboedel van een keuterboerderijtje gaat is snel duidelijk als je de lijst doorneemt.

Naast het gebruikelijke vee, koeien, paarden, schapen, varkens en kippen is er ook veel landbouwgereedschap, wagens en karren te koop. Maar ook een ‘plezierkar’ en een slede. Wat zou een plezierkar geweest zijn? Een soort koetsje? Nee, geen kleedwagen want die was bij de andere wagens al genoemd. Ging men met zo’n plezierkar soms gezellig een tochtje maken net als nu de jaarlijkse busreis van Plaatselijk Belang? Het woord plezier doet in ieder geval niet denken aan nuttig, dagelijks gebruik. En een slede, was dat een zelfgemaakte slee voor de kleintjes? Of misschien een arrenslee die door paarden werd getrokken met Jingle bells erbij.

Het roept veel vragen op als je zo’n lijst doorneemt. Wat is een beste koekenmolen en wat zijn boombeitels? Maar mijn fantasie sloeg helemaal op hol bij de dikgedrukte letters onder aan de advertentie. Daar werden speciaal genoemd: een antieke vuurplaat en twee antieke zandsteenen schoorsteenpilasters. Wilde de notaris daar antiekhandelaren op attent maken? Er staat wel een N.B. onder. ‘Onbekende koopers moeten bewijzen van gegoedheid afgeven door den notaris hunner woonplaats’.

Zo zie je maar, onbekend maakt onbemind. Wat moet ik me voorstellen bij zandsteenen schoorsteenpilasters? Dezelfde die je zag bij de schouw in deftige huizen of in een stadhuis of landgoed? Geen gewone schouw met borden op de rand maar een schouw ondersteund door zandstenen pilasters. Hoe zouden die hier zijn gekomen? Via een verkoop elders uit een rijke boedel of zouden ze gewoon in Bad Bentheim besteld zijn en via een schip in het haventje van Oudleusen zijn aangeland. Veel om over te fantaseren. Maar vooral, waar zijn ze gebleven? Daar komen we, denk ik, nooit achter. Geeft niet. Het was een geheele boerenvoortvaring uit Oudleusen met een beetje luxe erbij.

Willie van Oenen
Historische werkgroep Oudleusen

|Doorsturen

Uw reactie




Uitgelicht



Vacatures

Dossiers

Glasvezel

Nieuw Tijenraan

Tip van Energieloket Salland

Toekomst platteland

Kruispunt Bos

Columns