Hasan: voer een open gesprek over racisme met racisten

Geen mens wordt geboren met een hekel aan een ander vanwege zijn huidskleur, afkomst of religie, Mensen hebben haat geleerd, dat kunnen we, net als dat we liefde kunnen leren. Vooral die liefde staat dichter bij het menselijk hart dan haat.

Hasan Kaddour, Syrisch vluchteling, neergestreken in Olst, moest denken aan dit citaat van Nelson Mandela toen hij enige tijd geleden een Franse filmkomedie zag over een vader met vier dochters. De film vertelt me dat de vader racistisch is, maar dat probeert te verbergen. Zijn eerste dochter trouwt met een moslim, de tweede met een Jood, de derde met een Chinees. Als hij probeert zijn jongste dochter binnen de familie te laten trouwen, verrast ze hem door met een Afrikaan thuis te komen…

De film geeft op een komische manier een les ten opzichte van racisme. De belangrijke vraag die bij me bleef hangen: moeten we ons racisme verbergen en een glimlach van tevredenheid en hoffelijkheid teweegbrengen? Of moet de zaak op tafel worden gelegd, moeten we onze harten legen.

Deze vraag is erg belangrijk voor harmonieus samenleven. Hier is een voorbeeld. Syrië van vóór de revolutie was een Syrië die bestond uit vele sekten en religies. Moslims en christenen die onderling ook weer verdeeld waren in sekten. Aan de moslimkant soennieten, sjiieten, ismailieten, druzen en alawieten. Aan de christelijke kant protestanten, katholieken, orthodoxen en nog meer. Tel daar de verschillende nationaliteiten bij op, zoals Arabieren, Koerden, Armeniërs en vele anderen.
Moeten we de verschillen in ons behouden en niet vragen om ze te bespreken? Of moeten we dit onderwerp ter discussie stellen. Dus zien dat het er is maar er niet over praten, of er op goed niveau eerlijk een dialoog over voeren.

Syrië is sinds 1970 een dictatoriaal regime, Dus werd er niet over gepraat, uit angst voor de gevolgen. En dat leidde dus tot de Syrische revolutie: de catastrofe, waar alle haat in het hart is ontploft. De verschillen kwamen uiteindelijk toch aan de oppervlakte. De oorlog die kwam was eerder een sectarische oorlog dan een revolutionaire. Alles dat verborgen was kwam er uit. Iedereen koos voor zijn eigen gemeenschap. Het was alsof je een opgeblazen ballon leeglaat.

Misschien is het beter om open lezingen en discussies te houden, Wie gelooft in racisme kan het daar komen zeggen. En wie tegen racisme is kan daar dan het gesprek over aan gaan. Allebei pratend vanuit het hart, met respect voor de andere mening, Zodat je beiden met een tevreden gevoel naar huis gaat, zodat je elkaar leert kennen en begrijpen.

Wanneer we onder de zon werken aan onze relaties, zullen we niet het gevoel hebben dat er iets verborgen is dat pijn doet.

Hasan Kaddour

|Doorsturen

gert

2018-11-08 14:30:30

Hasan Lees het verhaal over de eerste mensen Adam en Eva en laat dat diep op je inwerken dan kom je tot de conclusie dat de duivel het geloof heeft uitgevonden door tweedracht te zaaien tussen twee mensen dus het geloof tussen goed en kwaad met daaruit voortvloeiend het hedendaagse.

Henk

2018-11-09 11:15:23

Dus dan maar oorlog voeren Gert? Dat de mens van nature slecht is ben ik helaas met je eens maar je erbij neerleggen is wat anders..
We zitten nu eenmaal met het feit te weten een multiculturele wereld. Punt. Dan kan je beter met elkaar om tafel. Goed nieuws is geen nieuws, dus dat hoor je niet. Enkel de negatieve zaken uit de multiculti samenleving krijg je mee. Dus een mening is dan snel gevormd mede dankzij onze populisten-helden. Niet bij neerleggen dus lijkt me zo..

Uw reactie