Gewoon Carolien: Chronische ziekten

Vele mensen hebben een chronische ziekte. Ikzelf heb bijna 37 jaar geleden, te horen gekregen dat ik van buitenaf insuline ‘moest’ gaan toedienen. “Als je dat niet doet, dan ga je dood”, zeiden de artsen. “Je zult je hele verdere leven deze aandoening hebben en insuline moeten toedienen.”

Ook deze arts en alle artsen die ik daarna ‘moest’ bezoeken om toch de insuline te verkrijgen, waarvan ik dus afhankelijk was geworden, waren knappe gestudeerde mensen die denken vanuit de overtuiging dat ziekte iets is wat je zomaar per ongeluk overkomt. Soms omdat het in je familie zit, misschien vanwege een virus en anders ‘pech gehad’. Ze hebben de overtuiging dat je lichaam een machine is. Is een onderdeel stuk Toevoegen van buitenaf. En dat is goed voor hun portemonnee en die van de farmacie.

Ik ervaar het lichaam als een geheel, waarbij elk onderdeel verbonden is met elkaar en ziel en geest. Ik heb mij vaak afgevraagd of de artsen weten wat ze doen als ze tegen iemand zeggen dat hij ongeneeslijk ziek is, dat het niet en nooit meer mogelijk is om te genezen. De artsen willen geen valse hoop geven, maar geven wel hopeloosheid. De ‘patiënt’ (die eigenlijk de klant is) schrikt en beseft dat de aandoening nooit meer zal overgaan. Dit gegeven wordt opgeslagen in zijn (onder)bewustzijn.

Het onderbewustzijn kun je vergelijken met een computer, die de gegevens opschrijft en een programma gaat draaien dat gericht is op dat de aandoening altijd aanwezig is en zal zijn. Meteen, want het onderbewustzijn registreert slechts en kent geen tijd. Alles in het lichaam wordt ingeseind met het idee dat het niet overgaat. Daar komen bij diabetes nog vele doembeelden van alle complicaties en moeilijkheden die je tegen kunt komen en dan is de stress volledig. Menigeen wordt depressief en weet niet goed meer hoe nu verder te gaan.

Ik ervaar dat het hard werken is om die impact van artsen en het angst-denken uit mijn systeem te halen. Het lichaam spreekt heel duidelijk met me, maar in het contact met de artsen vanuit die angstvisie, ‘deed ik niet wat ik voelde dat ik mocht doen’. We zijn allen echter zeer krachtig! Ik ben zelf mijn insuline aan het afbouwen. Ik gebruik nog een kleine hoeveelheid (tussen de vijf en tien eenheden per dag en dat is erg weinig voor iemand met mijn gewicht en lengte). Medicatievrij en genezing is dus mijn doel en ik heb de intentie dat (snel) te bereiken. Het geeft me nog wel wat spanning.

Het wordt tijd dat wij mensen opnieuw gaan onderzoeken wat waar is betreffende het helingsproces van het lichaam en in hoeverre we overtuigingen hebben overgenomen van de deskundigen buiten onszelf. Door ons opnieuw met ons lichaam/onszelf te verbinden en te communiceren, kunnen we haar leren begrijpen en tot een gezonde samenwerking komen en dus eigen deskundigheid ontwikkelen. Er zijn heel veel manieren van genezen mogelijk.

Reageer gerust; info@carolienjonkman.nl

|Doorsturen

Will

2018-01-25 12:53:27

heel goed bezig, laat maar aan die phamacymaffia zien dat je door gezond leven, veel “ziektes” kunt voorkomen en genezen door de zelf genezende kracht van het lichaam. GeOnd leven is gezond eten en bewegen, zolang je kunt. Niet zeggen, ik kan het niet maar gewoon proberen 

Uitgelicht


Columns

Algemeen

Sport

Politiek

Uit