Gerlant: Kamperlijntje

Het zijn de donkere dagen rond de kerst als ik s'avonds een kamer van een puber op loop. We hebben drie van die tieners en het liefste wat ze doen is zich terug trekken in hun eigen digitale wereld. Ik ben niet zo van het controleren maar heel af en toe loop ik eens een kamer binnen, even kijken wie of wat er nu weer in YouTube-land belangrijk is. Of wat er wordt geouwehoerd via de whats-app. Meestal wordt dat wel gewaardeerd, papa die even meekijkt en net doet of hij het machtig interessant vind wat die YouTube-er ze allemaal wijsmaakt.

Ineens klinkt er een zoemend geluid. Het zwelt aan en zwakt weer af. Het is geen onderdeel van het spelletje maar de tiener lijkt nergens last van te hebben. Tien minuten later begint het weer, het stalen bureau staat te trillen tegen de muur en de resonantie zorgt voor het zingende geluid. “Oh dat is de nieuwe trein, iedereen heeft het er over dat nu ze sneller rijden de boel zo trilt. kijk pa, er komen scheuren in de muur maar het voordeel is; ik weet sinds een paar weken precies hoe laat het is en hoef niet meer op de klok te kijken.” Stomverbaasd ga ik naar beneden, bespreek het met m’n ega en ook die heeft al wat opmerkingen over trillingen gehoord in het dorp. Met oud en nieuw vraag ik eens en hier en daar komen de verhalen boven. Trillende deuren en kozijnen, rammelende glazen in de kast en scheurende muren. Krijgen we hier een tweede ‘Kamper lijntje’ vraag ik me hardop af als straks die sneltreinen gaan rijden? Het zou kunnen, de ondergrond is gedeeltelijk het zelfde. We zitten op de rand van een overgangsgebied. Oostelijk van de spoordijk is zand, ten westen van de spoordijk een ‘klei op veen gebied’. Hoe die overgang dieper zit?

De volgende morgen weten de tieners het wel: pap daar moet je eens een stukje over schrijven. Ik pas er voor. Zuthemers zijn geen klagers, willen al helemaal niet in de krant en, als ik niet over Zuthem schrijf kan ik het ook niet fout doen maak ik me er van af. Deze week komen ze met hun drieën naar beneden. “Pap heb je die opinie van meneer Huls http://www.sallandcentraal.nl/carrousels/ander-nieuws/ander-nieuws-sc/opinie-onvoorstelbaar-onvermogen-bij-prorail over de spoorlijn en het kamper lijntje gelezen? We denken dat ze bij ProRail helemaal niet zo dom zijn. Toen het Kamper lijntje helemaal mis ging hebben ze bedacht: als dat maar goed gaat bij laag Zuthem en hebben gauw de smoezen over een tekort perron in Zwolle bedacht. De anderen in de whats-app denken dat ook. Ze willen ons langzaam laten wennen pap en niet nog meer narigheid op de hals halen.” De jongste wil ook nog weten of ik de scheuren beneden in de kamer heb gezien en of het huis nu kan instorten. Ik heb de scheurtjes gezien meid antwoord ik haar maar dat stelt niks voor. Dat zijn ‘lijm’ muren die staan er alleen maar als afscheiding, dragen het dak niet. De scheurtjes zitten alleen maar in de naden van het spakwerk, een keer met de kitspuit er langs, even sausen en het is weer klaar. Niet klagen maar dragen, dat is de vooruitgang. Kwestie van wennen, dat doet je broer ook met zijn bureau. “Nou ik heb anders het bureau vijfcentimeter van de muur af gezet. Na een tijdje werd ik er knetter gek van.”

gerlant@regiobode.nl

 

|Doorsturen

Uw reactie