Brett: Verstopping

In bad, laat op de avond, sloot ik mijn ogen en luisterde naar de prettige stem van Mieke van der Weij. Na Reinhard Mey’s ‘Gute Nacht Freunde’ droogde ik me af, trok de stop eruit en schoof in badjas op de bank.

Een half uur later stond het bad nog steeds vol water. ‘Het bad is verstopt!, schreeuwde ik naar mijn vrouw en dacht aan al haar lange haren die nu ongetwijfeld als een massieve klont in de zwanenhals zaten. ‘Jouw schuld!’ Ze stapte in bed, immuun als ze is voor welke aantijging dan ook, en stelde: ‘Morgen is het wel weg. Welterusten.’

De volgende ochtend was het huis leeg maar het bad nog vol. Ik haat verstoppingen. Grommend kieperde ik het troebele water emmer voor emmer door het raampje naar buiten. Woest perste ik met de ontstopper schoonmaakazijn en soda door de opening. Het bad schudde en kraakte. Maar verder niks.

Professioneel spul had ik nodig! Ik takelde de hogedrukspuit naar binnen, drukte de spuitmond in de afvoer en schakelde de compressor in. Een enorme waaier van zwarte oersmurrie kletste hoog tegen de muren en in mijn gezicht. Toen klonk een angstaanjagend gegorgel door het ondergrondse buizenstelsel. De verlossing! Hoera!

De rest van de dag poetste en boende ik. In een opperbeste stemming.

www.brettsnap.nl
brettcolumn@hotmail.com 

|Doorsturen