Brett: Lul

De zondag begon met een schreeuw: ‘Aan de kant lul!’ Nou ja, begon. Eerst waren er wat alledaagsheden tussen man en vrouw. ‘Lekker geslapen? Zijn dat jouw sokken? Even bij oma op de koffie? Prima fietsweer.’ Het is fijn als je het in de ochtend met weinig woorden kunt doen.

We staken het sluisje over om daarna het smalle fietspad langs het kanaal te nemen. En toen werd ik dus uitgescholden. Op zondag notabene. Door een tegemoetkomende man op een racefiets die, waarschijnlijk gebogen over zijn Strava apparatuur, de ganse wereld opeiste. ‘Aan de kant lul!’  

Enigszins perplex schreeuwde ik hem achterna: ‘Wát zeg je?’ Hij fietste door. Even overwoog ik om in de achtervolging te gaan om zijn ongetwijfeld peperdure carbonfietsje in het kanaal te laten zakken en een pets op zijn o zo verantwoorde helmpje te geven. Maar door een snelle afweging met factoren als temperatuur, inspanningszin en zondagsinvulling zag ik daar van af.

‘Wat schreeuwde die man nou naar je?’, vroeg mijn vrouw nadat we weer zij aan zij waren. ‘Aan de kant lul’, antwoordde ik waarheidsgetrouw en ging hardop zoeken naar een verklaring. Had hij een hekel aan fietsen? Of aan zichzelf? Problemen op het werk? Gilles de la Tourette? Ik kwam er niet uit.

‘Misschien kent hij je?, opperde mijn vrouw.

Tja. Dat kon natuurlijk ook.

brettcolumn@hotmail.com
www.brettsnap.nl 

|Doorsturen

Uitgelicht


Columns

Algemeen

Sport

Politiek

Uit