Brett: Dream

Regelmatig bieden we tegen elkaar op. Als we weer eens wat ontdekt hebben. Vroeger per mail, nu via whatsapp. Mijn Turkse vriend vanuit Istanbul, Perth of Florida. Ik vanuit Lemelerveld, Raalte of Zwolle. 

Het begon ooit toen we samen een fiets voor zijn vrouw wilden kopen in een Nederlandse fietsenzaak. Zijn bij mij bekende aversie tegen Aziatische producten deden me destijds een degelijk Hollands fietsenmerk adviseren. Iets duurder weliswaar maar een goudeerlijk product uit een nette fabriek met fatsoenlijke arbeidsomstandigheden en omgang met het milieu uit mijn vaderland, meldde ik trots.

Een verkeerde inschatting zo bleek toen hij het aluminium frame bestudeerde en me wees op het stickertje ‘Made in Taiwan’. Ik was behoorlijk in shock en raakte tegelijkertijd geïnfecteerd met zijn virus. We kozen uiteindelijk voor een tweedehandsje van staal omdat een nieuwe Hollandse niet meer te vinden was.

En zo gaan ze dus heen en weer: fotootjes van tennisrackets, hardloopschoenen, keukenapparatuur, kleding, meubels, pannen, riet, grafstenen, motorhandschoenen, helmen, uniformen, gereedschap, lampen, kerstversiering. Alles ‘Made in China, Taiwan, Bangladesh, Vietnam, Malaysia’. Er wordt niet zo gek veel meer geproduceerd in Westerse landen, ook niet door gerenommeerde merken trouwens. De aandeelhouders regeren.
Soms zijn we ook blij: een doosje tafeltennisballen ‘Made in Sweden’ of een wasmachine ‘Made in Germany’.

Vorige week kon ik hem de overtreffende trap appen. Vanuit een motorzaak die dromen verkocht. U kent ze wel: de glimmende en stampende tweecilinders van de Hells Angels, de Satudarah boys en menig medisch specialist. En van de volgelingen van The Donald, met hun ‘stars en stripes’ vlaggetjes op jas en spatbord.

The American Dream: ‘Made in India’.

www.brettsnap.nl

|Doorsturen

Uitgelicht


Columns

Algemeen

Sport

Politiek

Uit