Brett: 4 Mijl

Zoonlief liep de 4 Mijl van Groningen. De oktoberzondag ontvouwde zich als een warme zomerdag dus togen vrouw en ik naar De Stad om te zorgen dat hij met schone sokken aan de start verscheen.

De route van de 4 Mijl begint in Haren, maar al bij het binnenrijden van Groningen wemelde het van de mensen in strakke tenues en reflecterende schoenen en shirts. Sportoutfits, veelal geproduceerd in lage lonen landen, mogen wat kosten in Nederland. 23.000 deelnemers googelde ik terwijl wij in onze cappuccino’s roerden en één van de vele pendelbussen richting start vertrok. Een mensenmassa geeft me onrust. Even kruisten onze blikken. Positief blijven Brett, leek me de boodschap.

We schoven aan bij het publiek achter de dranghekken in de Herestraat. De hitte en het zweetmengsel van duizenden lichamen hing tussen de winkelgevels. Ik had gerekend op hardlopers. De meute die voorbijtrok had echter meer weg van een kruistocht. Een haast Bijbelse stoet van martelaars, voorzien van vijf-cijferige borstnummers met voornamen. Wat was hier loos met de mensheid?

Verkrampte gezichten trachtten verlossing te vinden. Welvarende lijven stampten kansloos tegen de zwaartekracht. Holle ogen staarden naar niets. Willem Lodewijk kokhalsde een oranje plaat etensresten op het plaveisel. ‘Kom op’, schreeuwde een man met ‘coach’ op zijn borst, ‘Je bent er bijna! Je kunt het!’ Hier en daar laveerde gelukkig nog een kind of een hardloper met lichte tred tussen de deinende zelfkwellers.

Nadat onze zoon voorbij was gerend, verlangde ik naar de parkeergarage en de boerderij. In de verte hoorde ik nog de finishmuziek op de volgelopen Vismarkt. ‘Blij dat je hier bent.’ Bløf. Altijd maar Bløf.

Terwijl Doe Maar me hier toch echt meer op zijn plaats leek. De Bom. ‘Laat maar vallen want het komt er toch wel van. Het geeft niet of je rent.’

www.brettsnap.nl
brettcolumn@hotmail.com

|Doorsturen

Uitgelicht


Columns

Algemeen

Sport

Politiek

Uit