De één noemt ze waaghalzen, de ander noemt ze avonturiers. Feit is dat het afgelopen weekeinde de eerste schaatsers al weer op natuurijs gesignaleerd zijn. Niet op geopende banen in onder meer Haaksbergen, Delden en Goor, maar gewoon op slootjes en plassen in de buurt. En blijkbaar was de ijslaag al dik genoeg, want Flip Jonkman - die zijn schaatsen in de buurt van Herxen onder had gebonden - haalde dit weekend geen nat pak. En dus was het genieten. “Rond Heino is wat jaren terug een mooie fietsroute gerealiseerd, maar op zondag speelt er een ander doel”, begint Flip zijn verhaal. “Kan er al weer geschaatst worden op natuurijs na slechts enkele nachten lichte vorst? De eerste kolk aan de Zuthemerweg is dicht gevroren en bedekt met wat sneeuw. Ook rond Den Alerdinck is de winter terug, de stilte is voelbaar. Ik zie één wandelaar en dat is het dan. Landgoed Windesheim licht er in winterse sferen ook mooi bij.”

“Dan wordt het spannend, want ik nader de kleigaten bij Herxen”, vervolgt Jonkman. “Het eerste kleigat geeft mij weinig hoop. Maar bij het tweede kleigat zie ik warempel een stoeltje en plunjebaal op het ijs staan. Hier moet dus wel ergens iemand schaatsen. Op het derde kleigat is wat meer levendigheid en ik begroet daar Heikera-lid Dirk Schilder. Hij heeft er zojuist een uurtje schaatsen opzitten en verzekert mij dat het ijs betrouwbaar is. Haast niet te geloven!”

“Wat een ijsvloer, prachtig! De eerste meters waren werkelijk ideaal. Je kreeg met de wind in de rug de gang er behoorlijk in. Andersom werd het zwoegen geblazen. Twee kleigaten bleken deze zondag uistekend te berijden. Een derde kleigat werd wat pikanter, maar deze toch maar even uitgeprobeerd in navolging van enkele andere waaghalzen. Een mooi vervolg van die eerste vorstperiode rond de jaarwisseling en even daarna. Wie had dat gedacht!”